“โลกาจะพินาศแล้วหรือ”
มีคนมองลูกไฟที่อยู่ไกลโพ้น และเถ้าธุลีที่ปกคลุมทั่วนภาด้วยความอึ้ง
“นี่มันอานุภาพแห่งสวรรค์ สวรรค์ลงทัณฑ์!”
“จักรพรรดิซวีหมิงอยู่บนเขาซินจิ้งไม่ใช่หรือ งั้นเขา…”
“เขาต้องทำเรื่องขาดสติอะไรเป็นแน่ ถึงทำให้เกิดหายนะครั้งใหญ่!”
พลังทำลายล้างที่น่ากลัวของระเบิดไฮโดรเจน เหนือกว่าที่ประชาชนในแผ่นดินปราณสงครามคิดไว้เป็นอย่างมาก
พวกเขามองเหตุการณ์ที่มหัศจรรย์ สิ่งที่หลงเหลือในใจมีเพียงความยำเกรงและหวาดกลัวอย่างเต็มเปี่ยม
อันหลินกับเหล่าสมาชิกคนอื่นๆ ก็มองความสุนทรีที่เต็มไปด้วยความรุนแรงและการทำลายล้าง
พวกเซวียนหยวนเฉินทราบจากปากอันหลินแล้วว่า จักรพรรดิจื่อหยางก็อยู่ที่นั่นเช่นกัน นี่มันปาหินก้อนเดียวได้นกสองตัวชัดๆ ถือเสียว่าจักรพรรดิจื่อหยางคนนั้นดวงซวย มาเวลาไหนไม่มา แต่มาเวลานี้
“ระเบิดไฮโดรเจนมีอานุภาพรุนแรงเช่นนี้ พวกเขาน่าจะถูกระเบิดไม่เหลือแม้แต่ซากแล้วกระมัง” หูก้วนเพิ่งเคยเห็นอาวุธสังหารของโลกเป็นครั้งแรก อานุภาพของมันทำให้เขาครั่นคร้ามเหลือเกิน
เหยาหมิงซีก็ยืนตะลึงพรึงเพริดอยู่ข้างๆ ตกใจจนพูดอะไรไม่ออก
อันหลินกลับส่ายหน้าเมื่อได้ฟัง เขาไม่เคยลืมว่านางพญามดหนีออกมาอย่างไรในสงครามเผ่าพันธุ์มดครั้งนั้น
อย่าดูถูกยอดฝีมือไม่ว่าหน้าไหนก็ตาม ไพ่ตายที่พวกเขามี มีความเป็นไปได้สูงว่าอาจจะพลิกทุกอย่างให้กลับตาลปัตรได้
“อย่าชะล่าใจ พวกเขาแข็งแกร่งขนาดนั้น ต้องไม่ตายแน่
