หลังอันหลินเขมือบหัวมังกรเพลิงม่วงแล้วก็ไม่หยุดยั้ง อ้าปากกว้างพุ่งไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง
ภายใต้การกระตุ้นพลังของปีกแห่งอัคคี เพลิงเทวะไหลทะลักเข้าสู่ตานเถียนไม่หยุด แต่ไม่ร้อนระอุ อบอุ่นอย่างยิ่งยวด ทำให้รู้สึกผ่อนคลายไปทั้งตัว
กินลำคอมังกรเพลิงไปแล้ว ตามมาด้วยลำตัวมังกรเพลิง สุดท้ายคือหางมังกรเพลิง
ลูกไฟที่รูปร่างคล้ายดวงดาวตกใจจนสีซีดเผือด รีบหนีเตลิดไปไกล ชัดเจนว่านั่นเป็นแหล่งพลังงานของเพลิงมารดารา
ทว่าสุดท้ายมันก็หนีปากของอันหลินไม่พ้น ถูกกลืนลงท้องไปในคำเดียว
“เอิ้ก…”
อันหลินเรอออกมาเสียงดัง ทำปากแจ๊บๆ ราวกับรสชาติยังติดปลายลิ้น
“รสสตรอว์เบอร์รี เผ็ดนิดหน่อย”
เขาครุ่นคิดแล้วแล้วทำการประเมิน
เย่ฉงซานอ้าปากค้าง “…”
ซูเฉี่ยนอวิ๋น “…”
คำว่า ‘ดารา’ ปรากฏในวรยุทธ์ปีกแห่งอัคคีของระบบ
อันหลินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ พุ่งลงสู่พื้น เยื้องย่างไปหาเย่ฉงซาน
เย่ฉงซานนั่งก้นจ้ำเบ้ากับพื้น ตกใจจนอกสั่นขวัญหาย ในดวงตามีแต่ความหวาดกลัว
ต้องรู้ว่าเพลิงมารดาราเป็นหนึ่งในสี่เพลิงเทวะที่ปราบพยศได้ยากที่สุดในแผ่นดิน มันถูกคนเขมือบลงท้องไปแบบนั้นเลยหรือ ฉากนี้จะไม่ให้ตกตะลึงได้อย่างไร!
“เจ้ายังมีเพลิงเทวะอีกหรือไม่ รสชาติใช้ได้ ข้าอยากกินอีก” อันหลินเอ่ยถามด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม
เย่ฉงซานส่ายหน้าหวือเหมือนกลองป๋องแป๋งทันทีที่ได้ยิน พูดเสียงสั่นเครือว่า “ไม่…ไม่มีแล้ว ข้ามีแค่ชนิดเดียว…จักรพรรดิสงคราม
