ฝีมือเขาหรือ
ในใจทุกคนมีความคิดเช่นนี้ผุดวาบขึ้นมา
เฉินเหมิงลอบกลืนน้ำลาย ก่อนหน้านี้เขายังคิดจะโยนอันหลินลงจากขบวน มาย้อนคิดเอาตอนนี้เหมือนจะเป็นบ้าแล้ว! หากรู้ว่าอันหลินมีความสามารถน่ากลัวปานนี้ ต่อให้เขามีความกล้าหาญมากแค่ไหนก็ไม่กล้าทำ!
ลูกคณะพ่อค้าใช้เวลาอยู่นานกว่าจะยอมรับความจริงที่อันหลินเป็นยอดฝีมือผู้เร้นลับได้ ในเวลาต่อมาท่าทีกลับตาลปัตรหนึ่งร้อยแปดสิบองศา แต่ละคนต่างก็เปลี่ยนเป็นเคารพนบนอบอย่างยิ่ง
ของน่ากินน่าดื่มถูกส่งมอบมา สำหรับคณะพ่อค้าที่เดินทางข้ามทะเลทรายแล้ว ของเหล่านี้สำคัญยิ่งนัก แต่ก็ยังถูกส่งมอบมาให้ราวกับไม่ได้เสียเงินซื้อมา
เฉินเหมิงผู้เป็นหัวหน้า ก็ตั้งใจเดินมาหาอันหลินเพื่อก้มหัวขอโทษเป็นการเฉพาะอีกด้วย
อันหลินไม่ได้ถือสาท่าทีของคนเหล่านี้แต่แรกอยู่แล้ว จึงโบกมือปัดๆ ให้พวกเขาผละออกไปให้หมด
ไป๋ซูเยี่ยนเดินมาหาอันหลิน นัยน์ตาเป็นประกายแวววับ มีคำถามนับไม่ถ้วนอยากจะถาม แต่กลับไม่กล้าปริปาก
“ลองบอกเล่าเรื่องราวในโลกของพวกเจ้าหน่อยสิ ข้าจำต้องสร้างโลกทัศน์ใหม่”
“อืม เจ้าคิดถูกแล้ว ข้าเป็นมนุษย์ต่างดาว” อันหลินพูดอย่างสบายๆ
ไป๋ซูเยี่ยน “…”
นางรู้สึกปลงตกในใจ ยอดฝีมือก็เป็นยอดฝีมืออยู่วันยันค่ำ แม้แต่การกระทำคำพูดยังมีเอกลักษณ์ปานนี้
หลังสงบจิตสงบใจแล้ว ไป๋ซูเยี่ยนจึงแนะนำสภาพการณ์ของแผ่นดินปราณสงครามแห่งนี้แก่อันหลินโดยสังเขป
แดนดินที่พวกเขาอยู่คือทะเลทรายเม
