องอะไรท่านไปหาข้าที่จวนไป๋หวังได้เลย”
ไป๋ซูเยี่ยนถอนสายบัว เพื่ออำลาอันหลิน
แต่อันหลินกลับตาลุกวาว “มีธุระตอนนี้เลย เจ้ารู้ไหมว่าที่ไหนขายแผนที่ ยิ่งละเอียดยิ่งดี”
ไป๋ซูเยี่ยนแย้มสรวล “งั้นเชิญผู้อาวุโสที่จวนไป๋หวัง ที่นั่นมีแผนที่ทั้งแผ่นดินเลย แต่มีเพียงอาณาเขตของจักรวรรดิอ้าวซิน ค่อนข้างละเอียดทีเดียว”
อันหลินพยักหน้า ตามไป๋ซูเยี่ยนมาถึงจวนไป๋หวัง
ไป๋ซูเยี่ยนเป็นบุตรสาวของแม่ทัพท่านหนึ่งที่เป็นญาติกับจวนไป๋หวัง ศักดิ์ในจวนไป๋หวังไม่สูงไม่ต่ำ มีอำนาจพาอันหลินเข้าไปอ่านตำราในหอเทิดตำรา
ภายในหอเทิดตำรา อันหลินดูแผนที่ของแผ่นดินปราณสงครามแล้ว มีตั้งแต่การแบ่งแว่นแคว้น ละเอียดไปจนถึงทิศทางของสายน้ำและขุนเขา จักรวรรดิอ้าวซิน จักรวรรดิทีฆชาติและจักรวรรดิรุ้งอุดรแบ่งเป็นสามจักรวรรดิ และแคว้นเมฆลอยก็เป็นเพียงแคว้นบริวารชายขอบของจักรวรรดิอ้าวซิน เป็นแคว้นขนาดกลาง
สิ่งที่เลื่องชื่อที่สุดในแผ่นดินคือ สี่เพลิงเทวะ ห้าอาวุธเทวะ เล่าลือกันว่ากระจายตัวอยู่ในแดนโบราณรกร้าง
ว่ากันว่าจักรพรรดิสงครามซวีหมิงแห่งจักรวรรดิอ้าวซินได้อาวุธเทวะมาชิ้นหนึ่ง จักรพรรดิจื่อหยางแห่งจักรวรรดิรุ้งอุดรได้เพลิงเทวะมาครอง เพลิงเทวะและอาวุธเทวะที่เหลือไร้ร่องรอย
อันหลินค่อนข้างสนใจของจำพวกเพลิงเทวะกับอาวุธเทวะ ผู้ชายมักจะแสวงหาของที่สุดยอด เพื่อใช้มันแสดงออกถึงคุณค่าของตน เช่นการขี่ม้าที่แข็งแกร่งที่สุด ดื่มสุราที่แ
