ียบชอบกล ทุกผู้ทุกคนเบิกตากว้างจ้องภาพตรงหน้า ลมหายใจก็ถี่กระชั้นขึ้นมา
ในตอนนั้นเอง พญางูขาวก็กระตุ้นป้ายหยกแล้วเช่นกัน
ตั้งแต่กระตุ้นป้ายหยกไปจนถึงเข้าสู่ประตูมิติใช้เวลาราวๆ สิบวินาที
ตอนนี้ขอแค่ไม่ใช่คนโง่ ล้วนแต่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น
“ป้ายหยกทำให้นักพรตเข้าสู่อุโมงค์มิติของโบราณสถานได้!”
“นักพรตกลุ่มนั้นมีป้ายหยกกันหมดเลยใช่ไหม”
…
ความดึงดูดใจของโบราณสถานต่างมิติมีมากปานใด ทุกคนในที่เกิดเหตุให้คำตอบทันที
“นักพรตมนุษย์ ส่งป้ายหยกมา ไม่อย่างนั้น ตาย!”
ลำแสงกระหายเลือดปะทุในดวงตาดำขลับของจ่าฝูง บาเรียสายลมดำทะมึนแผ่กระจายไปทั่ว พลังยุทธ์ที่อหังการไร้ที่เทียบเทียมถูกปล่อยออกมาแล้วอย่างสิ้นเชิง
ในสายตาของมัน ตรงนั้นเป็นเพียงนักพรตหล่อเลี้ยงวิญญาณไม่กี่คนเท่านั้น หากอยากรอดชีวิต ย่อมต้องรู้จักสละบางอย่าง
ร่างของพญางูขาวหายลับไปในประตูมิติ เถียนหลิงหลิงมองอันหลินด้วยความกังวล
“ทำต่อไป ข้างนอกพวกเราจัดการเอง” อันหลินพูดเสียงนิ่ง
เถียนหลิงหลิงกัดฟันแล้วกระตุ้นป้ายหยก
หมาป่าอนธการระเบิดโทสะทันใด “อยากตายหรือไง!”
ในเวลาเดียวกัน เจ้าแห่งผีดูดเลือดคร้านจะพูดด้วยซ้ำ มือถือหอกโลหิตกระโจนใส่พวกอันหลินด้วยคลื่นสีเลือด
ขณะนั้นเอง นินจา นักรบกลายพันธุ์ เผ่าเวท ฝูงหมาป่า เจ้าแห่งผีดูดเลือด…พลังของอิทธิพลทั้งหมดพากันพุ่งใส่พวกอันหลินอย่างกลัวเสียโอกาส
ป้ายหยกเหลือแค่เจ็ดชิ้น จำนวนมีจำกัด ตอนนี้
