พอสมาชิกรอบๆ ได้ยินประโยคนี้ ก็รู้สึกเหมือนมีม้านับหมื่นวิ่งห้อในใจ
คำพูดที่อวดดีขนาดนี้ ยังมีหน้าพูดออกมาอย่างผ่าเผยอีกเหรอ ลุงหน้าแดงไม่เป็นเหรอ!
จากนั้นเรื่องที่เหลวไหลยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น
หลังเฉิงอิงขบคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้าตอบตกลง “ได้ ในเมื่อสหายอันหลินจะมา งั้นฉันจะไม่เรียกกำลังเสริมแล้ว”
เมื่อสมาชิกที่เหลือได้ยินก็อึ้งกันเป็นทิวแถว มองหัวหน้าทีมของพวกเขาด้วยความตะลึง
คำพูดอวดเก่งอย่าง ‘ต่อให้เป็นเทพ ก็จะฆ่าให้ทุกคนดู’ พลตรีเฉิงอิงเชื่อด้วยงั้นเหรอ!
เฉิงอิงไม่เหมือนพวกเขา เขารู้ข้อมูลเกี่ยวกับอันหลินเยอะกว่า และครอบคลุมกว่า
เขาจึงมีเหตุผลที่จะเชื่อว่าอันหลินจัดการทุกอย่างได้ อันหลินนี่แหละกำลังเสริมที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!
ลู่เสวี่ยใช้ท่อนแขนขาวราวหิมะกระทุ้งอันหมิงชวน เอ่ยถามด้วยความสงสัยว่า “พี่อัน ลูกชายพี่เป็นใครกันแน่น่ะ”
อันหมิงชวนยิ้มบางๆ แต่ใบหน้ากลับมีความภาคภูมิใจอย่างปิดไม่มิด “ตัวจริงของเขาฉันบอกไม่ได้ แต่ฉันแอบบอกเธอได้นิดหน่อยว่า กระบี่น้ำค้างครามเล่มนี้ ได้มาจากลูกชายฉันนั่นแหละ”
“อะไรนะ! นี่มันอาวุธวิเศษเชียวนะ!”
ลู่เสวี่ยหายใจเข้าดังเฮือก ดวงตาคู่สวยเบิกจนกลมกว้าง ใบหน้าตกตะลึง
ในวงการบำเพ็ญเซียนของประเทศจีน อาวุธวิเศษจัดอยู่ในประเภทอาวุธเทวะ อย่าว่าแต่นักพรตกายแห่งมรรคเลย ต่อให้เป็นนักพรตหล่อเลี้ยงวิญญาณก็ไม่มีทางได้ครอบครองอาวุธวิเศษ แต่คนคนนั้นกลับมอบอาวุธวิ
