“ฮี่ๆ ฉันเอง ในที่สุดก็มีโอกาสได้เจอรุ่นพี่แล้ว ตื่นเต้นจังเลย!”
เสียงที่ตื่นเต้นของพญางูขาวดังลอดออกมาอีกครั้ง
อันหลินถอนหายใจเบาๆ เริ่มแจ้งจุดนัดพบในอีกห้าวันข้างหน้ากับพญางูขาวคร่าวๆ จากนั้นก็ตัดสายอย่างฉับไว ทำไมถึงพูดว่า ‘ฉับไว’ นั่นเป็นเพราะอารมณ์ที่คลั่งไคล้ของพญางูขาว หากอันหลินไม่วางสาย เธอสามารถพูดเองเออเองไม่หยุดได้ทั้งวัน
หลังวางสายแล้ว ใบหน้าของเขาก็ฉายความกลัดกลุ้ม
ตอนนี้ คณะที่จะเข้าสู่สุสานโสว่หยางก็นับว่ายืนยันเรียบร้อยแล้ว
นักพรตแดนมนุษย์สองคนที่สรวงสวรรค์เลือก สร้างความประหลาดใจให้เขาไม่น้อยเลย
เขาคิดมาตลอดว่าคนที่เข้าสุสานต้องมีระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณเป็นอย่างต่ำ แต่คิดไม่ถึงว่าการเลือกของสรวงสวรรค์กลับเสี่ยงอันตรายกว่าที่เขาคิดเสียอีก เลือกนักพรตระดับกายแห่งมรรคสองคนเสียอย่างนั้น
คุณสมบัติของเถียนหลิงหลิงดีมากจริงๆ ข้อนี้อันหลินก็สัมผัสได้เช่นกัน แต่พญางูขาวเป็นน้องใหม่ที่เพิ่งเข้ากลุ่มไม่ใช่เหรอ ได้ยินว่าเป็นมือใหม่กายแห่งมรรคขั้นเจ็ด ปล่อยให้นางเข้าไปในสุสานคงไม่ได้ให้ไปตายหรอกนะ
เฮ้อ ท่าทางต้องสละเวลามาปกป้องพวกเธอหน่อยแล้ว
คิดได้ดังนั้น ความรับผิดชอบในฐานะกัปตันทีมก็เริ่มก่อตัว
หลังเถียนหลิงหลิงทราบเรื่องสำคัญเรื่องนี้แล้ว ครู่เดียวจิตใจก็สงบลง แกะมันฝรั่งทอดแล้วเคี้ยวกร๊วบๆ พลางดูทีวีไปด้วย ขาขาวเนียนนุ่มชันขึ้นวางบนโซฟา แก้มถูกมันฝรั่งทอดอัดแน่นจนพองขึ้น ดู
