ัตรูตัวฉกาจ
“เหอะๆ…พวกเจ้าอย่าขัดขืนเลย ยอมมาเป็นผีดิบของข้าเสียดีๆ ข้าทำให้พวกเจ้าสบายได้นะ…”
หญิงคนหนึ่งเยื้องย่างทะลุหมอกดำมา เอ่ยวาจาพร้อมกับยิ้มชั่วร้าย
ใบหน้างามสะคราญ ผมดำขลับยาวจรดบั้นเอว กายท่อนบนเปลือยเปล่า คลื่นพลังโหมกระหน่ำ เอวคอดกิ่วสวมกระโปรงหญ้า เผยให้เห็นเรียวขายาวเย้ายวน
ทุกคนเห็นเรือนร่างที่อิ่มเอิบมีเสน่ห์ของหญิงคนนี้ แต่ในใจไม่ตื่นเต้นเลยสักนิด กลับรู้สึกถึงความเย็นเยือกบาดกระดูก เพราะผิวหนังขาวปลอดของเธอมีสีดำปะปน ไอความตายอันเข้มข้นแผ่ออกมาจากตัว ทำให้หายใจติดขัด
ชายสองคนที่มีผิวสีทองตามหลังเธอมาประหนึ่งหุ่นเชิด แววตาเลื่อนลอย
เฉิงอิงสัมผัสได้ถึงพลังอันมหาศาลของผู้หญิงคนนั้น รู้แล้วว่าไม่ใช่สิ่งที่ตนจะสู้ได้ แต่เขายังคงคุ้มกันเหล่าสมาชิกด้วยความเด็ดเดี่ยว
“ทุกคนอย่าบุ่มบ่าม ราชาศพยกให้ฉันจัดการเอง!” เขายกดาบขึ้นขวางหน้า เอ่ยด้วยแววตาที่ดุดัน
“วะฮ่าๆ ๆ…ช่างเป็นมนุษย์ที่น่ารักจริงๆ กิริยาท่าทางใช้ได้นะ” หญิงผมยาวกุมหน้าท้องอันแบนราบแล้วหัวเราะ “แต่ว่า…ใครบอกเจ้ากันว่า ข้าคือราชาศพ”
จู่ๆ เบ้าตาของหญิงสาวก็กลายเป็นสีดำทะมึนทึนทึบ
จากนั้นอานุภาพที่บ้าระห่ำก็กระจายมากดทับทุกคนประหนึ่งเป็นขุนเขา
ในรัศมีห้าจั้งรอบตัวเธอ มีผีดิบเริงระบำ หมื่นวิญญาณโหยหวน ยิ่งไปกว่านั้นมีไอศพกลายเป็นมังกรดำแยกเขี้ยวอีกด้วย
“นี่มัน…โดเมนงั้นเหรอ” เฉิงอิงสะดุ้งโหยง สีหน้าไม่อาจเก็บอาการไ
