็อยากไปด้วย ได้หรือเปล่า’
…
อันหลินไล่อ่านข้อความ ไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี
ปรากฏการณ์ที่กล่าวไปข้างต้นคงจะเกิดจากการเปิดของสุสานโส่วหยาง หลังประตูเปิด จำนวนคนที่เข้าไปสุสานได้มีเพียงสิบคนเท่านั้น
สำนักของพวกเขามีแปดคน โควตาของแดนมนุษย์มีสองคน ไม่ว่าคนอื่นจะพยายามอย่างไร ก็เข้าไปไม่ได้ทั้งนั้น แน่นอนว่าอันหลินพูดออกมาไม่ได้ เพราะเขาได้ทำสัญญารักษาความลับกับสรวงสวรรค์แล้วว่า จะไม่เปิดเผยข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับสุสานให้กับนักพรตแดนมนุษย์ทราบ
ต่อให้เป็นเถียนหลิงหลิง ก็รู้แค่ว่าพวกเขามีภารกิจต้องไปเขาฉางไป๋ แต่ไม่รู้รายละเอียด
อันหลินลูบคาง เขาเริ่มสงสัยแล้วว่านักพรตคนไหนในแดนมนุษย์ที่ได้รับสิทธิ์กันแน่
ว่ากันว่าสองคนนี้ถูกเลือกโดยหน่วยที่ทำหน้าที่จัดการธุรการแดนมนุษย์ของสรวงสวรรค์ หลังตัดสินใจแล้ว พวกเขาจะให้นักพรตทั้งสองคนเป็นฝ่ายติดต่ออันหลินเอง เพราะอันหลินเป็นกัปตันในภารกิจครั้งนี้
จนตอนนี้เขายังไม่ได้รับข่าวคราวอะไรเลย หรือยังไม่ได้ยืนยันผู้เข้าร่วม
สุสานโสว่หยางจำกัดระดับพลังยุทธ์ มีเพียงนักพรตระดับต่ำกว่าระดับแปลงจิตเท่านั้นที่เข้าไปได้
ส่วนการคัดเลือกผู้เข้าร่วมของสรวงสวรรค์ ต้องเอนเอียงไปทางการปลูกฝังบุคคลเป็นแน่ ไม่ใช่ว่าใครมีพลังยุทธ์สูงก็เลือกคนนั้น เช่นนี้นักพรตแดนมนุษย์ที่มีคุณสมบัติเลิศล้ำจึงจะมีอัตราได้รับโอกาสนี้สูง
และนักพรตที่มีคุณสมบัติเลิศล้ำ ก็อยู่ในกลุ่มนักพรตทั่วโลกร
