่วมมือกันพิทักษ์โลกแทบจะทั้งหมดแล้ว
อันหลินกดดูรายชื่อสมาชิกกลุ่ม เลื่อนดูอย่างสนอกสนใจ
นักล่าหัวเซียนกระบี่ชิงเหอ คุณสมบัติของเจ้านี่ดีมากจริงๆ ใช้เวลาแค่สองปีก็เลื่อนจากหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นต้นมาถึงขั้นกลางแล้ว แค่มองจากความเร็วในการเลื่อนระดับ ก็เหนือกว่านักเรียนส่วนใหญ่ในสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียนแล้ว
หรือจะเป็นเซียนจิ้งจอกแดง ได้ยินว่าเธอเป็นวิญญาณแต่กำเนิด แปลงร่างได้โดยไม่ต้องบำเพ็ญเพียรตั้งแต่เกิด เป็นอัจฉริยะแห่งเผ่าพันธุ์จิ้งจอก มีโอกาสถูกเลือกสูงมากเช่นกัน
ไหนจะผู้พิทักษ์โลกที่คลั่งไอที จางเหวินผู้รู้สายฟ้า เฉินจิ่งเทียนอัจฉริยะด้านยันต์…
อันหลินไล่ดูชื่อแต่ละคนในกลุ่มแล้วอดอุทานในใจไม่ได้ว่า นักพรตอัจฉริยะในแดนมนุษย์ก็มีเยอะทีเดียว
ในตอนนั้นเอง มือถือของเถียนหลิงหลิงก็ดังขึ้น เป็นเบอร์ที่ไม่รู้จัก
เธอกดรับสายด้วยความฉงน
“ฮัลโหล สวัสดีค่ะ”
“อะไรนะ!”
ก่อนหน้านี้เถียนหลิงหลิงยังนั่งศีรษะพิงไหล่ตงฟางเสวี่ย ทำหน้าเกียจคร้านและเอื่อยเฉื่อย วินาทีต่อมากลับดีดตัวขึ้นราวกับปลาคาร์ฟกระโดด
อันหลินมองเธออย่างแปลกใจ เห็นสีหน้าทั้งหลายแหล่บนใบหน้าของเธอ น่าสนใจมาก
“อืม ได้…”
“ฉันไม่กลัว ฉันจะไปค่ะ!”
“เอ่อ ไม่ต้องค่ะ เขาอยู่ข้างฉันนี่แหละ”
“อืม งั้นฉันจะส่งพิกัดให้…”
เถียนหลิงหลิงวางสาย สบตาอันหลินด้วยสีหน้าแปลกพิลึก
“เธอมองฉันด้วยสายตาแบบนี้ทำไม” อันหลินกะพริบตาปริบๆ พูดอย่างฉงนสนเท่
