่างเปล่าได้ตั้งแต่ระดับกายแห่งมรรค เทียบกับคนแบบนี้มันเป็นการสร้างความทุกข์ให้ตัวเองไม่ใช่หรือ
เซวียนหยวนเฉิงปล่อยวางแล้ว ยิ้มหวานละมุนให้อันหลิน ตบไหล่เขาปุๆ “ยินดีด้วยนะสหายอันหลิน พลังยุทธ์เพิ่มพูน!”
อันหลินตกใจกับความแปรปรวนของเซวียนหยวนเฉิงอย่างมาก คิดในใจว่าทำไมพี่เฉิงปรวนแปรขนาดนี้แล้ว แต่เขาก็ยังโม้ประสบการณ์ท่องทะเลบูรพาให้พี่เฉิงฟังอย่างเบิกบานใจอยู่ดี
ทว่า สิ่งที่ทำให้อันหลินสงสัยก็คือ ไม่ว่าเขาจะเล่าว่าสังหารปีศาจทะเล หรือระเบิดจอมปีศาจ ปฏิกิริยาของพี่เฉิงก็ล้วนแต่นิ่งเฉย ไม่แสดงสีหน้าตกใจอะไรเลย ทำท่าเหมือนมันควรเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว
อันหลินผิดหวัง
ให้ตายสิ นี่มันเป็นวีรกรรมที่รุ่งโรจน์ของเขาเชียวนะ พี่เฉิงนายช่วยแสดงอาการตกใจหน่อยได้ไหมเล่า!
ชมว่า ‘สหายอันหลินแข็งแกร่งขนาดนี้เชียวหรือ’ ก็ได้นี่นา!
สุดท้ายอันหลินก็บอกลาเซวียนหยวนเฉิงอย่างห่อเหี่ยว โม้ให้พี่เฉิงฟังไม่มีความหมาย
