มหัศจรรย์แบบไหนทำให้คนทะลวงขั้นได้ในระยะเวลาไม่ถึงเดือนกัน!
เขาพยายามแทบล้มประดาตายเก็บตัวบำเพ็ญเพียรตลอดทั้งปิดเทอม กว่าจะเลื่อนจากหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นกลางมาขั้นปลายได้ อันหลินกลับใช้เวลาเพียงปิดเทอมเดียว เลื่อนจากหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นต้นไปขั้นปลายแล้วงั้นหรือ
ทุกคนล้วนเข้าเรียนด้วยจดหมายแนะนำของผู้เที่ยงแท้ ไยจึงต่างราวฟ้ากับเหวเช่นนี้
ต่อมาเซวียนหยวนเฉิงก็นึกอะไรขึ้นมาได้โดยพลัน เขาเข้าเรียนด้วยระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นต้น เพียรพยายามอยู่สองปีกว่าจะบรรลุถึงระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นปลาย ส่วนอันหลินเข้าเรียนด้วยระดับกายแห่งมรรคขั้นศูนย์ เพียรพยายามอยู่สองปีในที่สุดก็บรรลุระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นปลาย…
เซวียนหยวนเฉิงตกอยู่ในความเงียบ
เขาเพิ่งรู้สึกครั้งแรกว่าพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเซียนของตนเป็นแค่ก้อนขี้หมา ไยต้องภาคภูมิใจ ไยต้องคิดว่าตัวเองเป็นอัจฉริยะด้วย ไยบรรลุระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นปลายแล้วต้องดีใจขนาดนี้ด้วย…
“พี่เฉิง ทำไมตาแดงเสียล่ะ!” อันหลินสะดุ้งโหยง
“เอ๊ะ จริงหรือ สงสัยลมแรงไปหน่อย ทรายเข้าตากระมัง” เซวียนหยวนเฉิงขยี้ตา
อันหลิน “…”
ข้ออ้างเชยๆ แบบนี้ คนในแดนมนุษย์ใช้กันเกลื่อนแล้ว!
จากนั้นเซวียนหยวนเฉิงก็ตาเป็นประกายราวกับปลงตกแล้ว ความเศร้าและการโทษตัวเองหายเป็นปลิดทิ้ง
นั่นสิ! ไยข้าต้องเปรียบเทียบกับคนวิปริตแบบนี้ด้วย อันหลินเป็นพวกวิปริตที่สังหารยอดฝีมือระดับหวนสู่ความว
