เมื่อเห็นธิดามังกรจากไปแล้ว พวกอันหลินก็มุ่งหน้าไปทางวังมังกรอีกครั้ง
ความจริงเป้าหมายการมาวังมังกรของเขา ก็เพื่อคืนชีพและกลั่นเลือดของธิดามังกรให้กลับมาบริสุทธิ์ ส่วนการไปดูตำราที่วังมังกรล้วนเป็นเพียงการถือโอกาส ทว่าตอนนี้ มีภารกิจส่งข่าวเพิ่มมาอีกอย่างแล้ว
อันหลินมาถึงประตูหลักของวังมังกร มองเห็นหอภายในที่งดงามวิจิตรอย่างยิ่ง ในใจก็ตะลึงมากอยู่ดี
หรูหรา หรูหรามากจริงๆ!
พลับพลาหอนั่งทุกหลังล้วนเป็นดั่งผลงานศิลปะชั้นสูง ออกแบบได้น่าดูชม มีทิวทัศน์เป็นพืชพรรณวิเศษนานาชนิด แม้แต่ทางเดินก็ก่อจากหยกวิญญาณ!
“นี่มันอวดรวยโต้งๆ เลย…” อันหลินยืนส่ายหน้าอุทานอยู่หน้าประตู
เขาอยากขนอิฐบนพื้นของวังมังกรไปให้หมดเลย อาศัยการขนอิฐจนรวยลองคิดดูแล้วก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้!
อันหลินล้วงยันต์ส่งสารออกมา ไม่นานก็ต่อสายหาคนคนหนึ่ง “ฮัลโหล สหายหยินอวี่ ข้าถึงหน้าบ้านเจ้าแล้ว”
“อา! เจ้ารอเดี๋ยว ข้าจะไปเดี๋ยวนี้แหละ!” เสียงตื่นเต้นของหยินอวี่ดังมาจากยันต์ส่งสาร
ครู่หนึ่งหญิงชุดขาวอรชรอ้อนแอ้นก็ปรากฏตรงหน้าอันหลิน
นางขี่เต่ายักษ์ที่บินได้ตัวหนึ่งมา ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มบางๆ ท่าทางดูเซื่องซึมอยู่บ้างเหมือนกัน
“รอเจ้าอยู่นานแล้ว ไปกันเถอะ ข้าจะพาเจ้าไปชมรอบวังมังกร” หยินอวี่เรียกอันหลินขึ้นนั่งเต่ายักษ์
อันหลินไม่เคยขี่สัตว์ประเภทนี้มาก่อน ก็สนอกสนใจไม่น้อยเช่นกัน จึงกระโดดขึ้นกระดองเต่า
จากนั้นเขาก็พูดอย่างกั
