“แต่เลือดของข้าด่างพร้อยแล้วไม่ใช่หรือ…แม้แต่เสด็จพ่อก็อับจนหนทาง เจ้ามีวิธีทำให้กลับมาบริสุทธิ์อีกครั้งจริงๆ หรือ” ดวงตาคู่งามของเป่ยเหลียนเบิกกว้าง ใบหน้ามีแต่ความไม่คาดคิด
อันหลินพยักหน้าจริงจัง “เสด็จพ่อของเจ้าคืนชีพไม่ได้ ไม่ได้แปลว่าคนอื่นทำไม่ได้ นี่เป็นวิธีที่ข้าได้มาจากผู้อาวุโสเสิ่นอิง รับรองไม่มีปัญหา!”
“ผู้อาวุโสเสิ่นอิง…เจ้าหมายถึงธิดามังกรสวรรค์เสิ่นอิงแห่งเผ่าพันธุ์มังกรหรือ!” เป่ยเหลียนอ้าปากหวอ ราวกับได้ยินเรื่องที่น่าตะลึงอย่างยิ่ง
เสิ่นอิงเป็นผู้อาวุโสที่มีความหวังจะรวมมรรคาได้สำเร็จที่สุดในหมื่นปีมานี้ หากนางเลือกเส้นทางของมรรคามังกร อาจจะสำเร็จไปนานแล้วก็ได้ แต่ประสบการณ์ของนาง ก็ทำให้นางกลายเป็นบุคคลระดับตำนานของวังมังกรเช่นกัน ซ้ำยังเป็นต้นแบบที่เป่ยเหลียนเลื่อมใสศรัทธา อันหลินกลับบอกว่าได้วิธีนี้มาจากนาง จะให้เป่ยเหลียนนิ่งเฉยได้อย่างไร
“นางนั่นแหละ” อันหลินพยักหน้ายืนยัน “ข้าได้วิธีกระตุ้นและกลั่นเลือดมาด้วยโอกาสที่บังเอิญครั้งหนึ่ง ไปกันเถอะ เราเปลี่ยนที่คุยกันดีกว่า”
อันหลินพูดจบก็ขี่สุนัขเหาะไปอีกทาง เป่ยเหลียนตามหลังอย่างงุนงง ประหนึ่งว่ายังครุ่นคิดเรื่องนี้อยู่
บนภูเขาที่อยู่ไกลโพ้น ที่นี่ค่อนข้างเงียบสงบ มีเสียงนกขับขานเป็นครั้งคราวเท่านั้น
“อืม ที่นี่ไม่เลว เป็นสถานที่เหมาะแก่การทำเรื่องลับๆ ล่อๆ” อันหลินมองรอบๆ พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
เป่ยเหลียน “…”
“พ