ลินคิดว่านิสัยของหยินอวี่ดีมากทีเดียว จริงใจเป็นกันเอง เมื่ออยู่ด้วยแล้วรู้สึกผ่อนคลาย เขาก็ยินดีจะเป็นเพื่อนด้วย
อีกไม่กี่วันก็จะเปิดเทอมใหม่แล้ว เขาจึงตัดสินใจไปจากวังมังกรหลังทานมื้อค่ำเสร็จ
หยินอวี่บอกลาอันหลินด้วยรอยยิ้ม
“อันหลิน หากมีเวลาข้าจะไปหาเจ้าที่สรวงสวรรค์”
“ได้เลย ไว้คุยกันทางยันต์ส่งสารนะ!”
การพบกันของทั้งคู่จบลงอย่างเรียบง่าย ไม่มีใครก่อเรื่อง และไม่มีอุบัติเหตุอะไร
ส่วนเรื่องที่วังมังกรรู้ว่าเป่ยเหลียนหนีไป เจ้ามังกรโกรธกริ้ว แต่ก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเขาแล้ว
