ถูกเรียกว่าเกาะมรกต
อันหลินเดินหน้าตามพิกัดบนแผนที่ ผ่านไปครู่หนึ่งก็เห็นเกาะที่เลื่องชื่อลือชา แต่ทุกคนไม่ได้มีความคิดจะไปท่องเที่ยวที่เกาะมรกต ทว่าเดินทางไปทางตะวันออกสิบสี่ลี้ จากนั้นกระโดดลงทะเลทันที
“เจ้าอัปลักษณ์ เปิดไฟ!”
พรึ่บ!
เจ้าอัปลักษณ์ใช้พลังเนตรทอง ไฟฉายเหนือชั้น
เสาแสงสีทองพุ่งตรงไปยังใต้ทะเลอันมืดมิดราวกับกระบี่คมที่แหวกความมืดมน
เจ้าอัปลักษณ์แผ่พลังอันยิ่งใหญ่ของระดับกึ่งแปลงจิตออกมา ไม่มีอสูรใต้ทะเลลึกหน้าไหนอาจหาญเข้าใกล้พวกเขา
ทุกคนดำลึกลงไปสองพันกว่าเมตร จนถึงก้นทะเลในที่สุด
“ข้าจำได้ว่าจะมีก้อนหินใหญ่สีเขียวอยู่ข้างต้นจันทร์หลับใหล” อันหลินกล่าว
“ข้าเจอหินก้อนนั้นแล้ว แต่ไม่เห็นต้นไม้…”
เจ้าอัปลักษณ์มองไปยังทิศทางนั้น เห็นก้อนหินยักษ์ที่เหมือนเคยพบเห็น มันยังคงตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้นมานานหมื่นปี เพียงแต่ว่าต้นจันทร์หลับใหลสีเหลืองข้างๆ มันกลับหายสาบสูญไปแล้ว
ใจของอันหลินวูบโหวง รีบตรงเข้าไปหาก้อนหินก้อนนั้น ค้นหาทุกซอกทุกมุม ถึงขั้นว่าใช้พลังเซียนขุดลึกลงไปสามเซี๊ยะ แต่ราวกับว่ามันอันตรธานหายไปเฉยๆ อย่างไรอย่างนั้น…
“เป็นไปไม่ได้…หากว่าไม้จันทร์หลับใหลเป็นของหายาก ต่อให้ตายแล้ว ต้นไม้ก็ไม่มีทางผุพังโดยง่าย ทำไมถึงไม่มีร่องรอยอะไรเลย…หนีเตลิดไปแล้ว หรือถูกสิ่งมีชีวิตตนอื่นเอาไปแล้วงั้นหรือ”
อันหลินไม่คิดเลยว่าการตามหาวัตถุดิบอย่างที่หนึ่งจะปิดฉากลงแบบนี้ มันทำใ
