าเถิด ไม่มีสิ่งมีชีวิตหน้าไหนในเกาะมรกตกล้าปริปากต่อต้านมัน
“ข้าไม่พอใจ!”
จู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นจากฟากฟ้า
เสียงนี้เป็นเหมือนสายฟ้าคำราม ทำลายบรรยากาศเงียบงัน
ภูตพฤกษาและอสูรวิญญาณทั้งหลายต่างก็สะดุ้งโหยง เงยหน้าขึ้นมองฟ้า หมายอยากเห็นว่าใครกันที่ไม่กลัวตาย อาจหาญต่อต้านกู่เยว่หวงที่มีพลังแก่กล้า
กู่เยว่หวงเองก็ตกใจ แหงนหน้ามองฟ้าเช่นกัน มันไม่คิดว่าจะมีคนก่อกวนในขณะที่กำลังจะขึ้นนั่งบัลลังก์จักรพรรดิ บัดนี้มันตัดสินโทษประหารชีวิตให้กับผู้มาเยือนในใจแล้ว
จากนั้นสิ่งมีชีวิตบนเกาะมรกตก็เห็นใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย มันเป็นวานรตัวหนึ่ง
มันถือกระบองเงิน มีเปลวเพลิงสีดำปกคลุมทั่วร่าง ชุดเกราะสีนิลบนตัวแลดูสง่างาม แต่ใบหน้าอัปลักษณ์ไปหน่อย
กู่เยว่หวงสัมผัสได้ว่าวานรตัวนี้มีพลังเพียงกึ่งแปลงจิต ส่วนสุนัขสีขาวกับนักพรตมนุษย์ที่ติดตามวานรก็มีพลังเพียงระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณเท่านั้น จึงหัวเราะเยาะทันที “เจ้าเป็นใคร! ไยจึงไม่พอใจ!”
สิ่งมีชีวิตของเกาะมรกตที่เหลือพบว่า ราชาวานรที่ลั่นวาจาต่อต้านยังไม่บรรลุระดับแปลงจิตเลยด้วยซ้ำ จึงหมดหวัง คิดว่าวานรตัวนี้เสียสติไปแล้ว
ต้องรู้ว่าชิงหวงแห่งเกาะมรกตเป็นยอดฝีมือระดับแปลงจิตขั้นต้น ยังถูกกู่เยว่หวงฟันเป็นสองท่อนด้วยซ้ำ วานรที่ยังไม่บรรลุระดับแปลงจิตตัวนั้น ตะโกนต่อหน้ากู่เยว่หวงว่าไม่พอใจ เท่ากับรนหาที่ตายไม่ใช่หรือไง
“อะแฮ่ม ข้าคือต้าซ่วย ราชันวานรเนตรทอง ทำ
