กว่าพันธนาการบางอย่างภายในร่างกายถูกทำลายอีกครา
“เจ้าอัปลักษณ์ ต้าไป๋ รีบคุ้มครองข้า ข้าจะทะลวงขั้นแล้ว!”
อันหลินตะโกนลั่น เหาะไปทางกำแพงเมืองอย่างร้อนรนแล้วทำสมาธิ
“พี่อัน อย่าล้อเล่น เจ้าเพิ่งทะลวงไปไม่นานไม่ใช่หรือ โฮ่ง!” ต้าไป๋เหาะไปอยู่ข้างอันหลิน เบิกตากลมโตจนกว้าง
แต่ทว่า สิ่งที่ตอบมันเป็นพลังปราณที่ซัดสาดอย่างบ้าคลั่ง รวมถึงกระแสพลังปราณที่แผ่คลุมหลายร้อยจั้ง…
ต้าไป๋ “…”
เจ้าอัปลักษณ์แคะจมูก “พี่รอง ไม่ว่าทฤษฎีใดในวงการบำเพ็ญเซียนก็ตาม อย่าเอามาใช้กับพี่อัน”
ต้าไป๋พยักหน้าเห็นด้วย “ข้าผิดไปแล้ว”
มีคนจะทะลวงขั้นหรือ สัมผัสได้ว่าพลังปราณฟ้าดินเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง จักรพรรดิปีศาจสี่ตนรู้สึกได้
พวกมันเบนสายตามองอันหลินบนกำแพงเมือง หนังตากระตุก เขาอีกแล้วหรือ!
นี่เป็นการฉลองด้วยการทะลวงขั้นหลังสังหารจักรพรรดิปีศาจสีชาดของพวกมันงั้นหรือ
มุมปากของเป่ยเหลียนก็กระตุกยิกๆ นางคาดเดานักพรตมนุษย์คนนี้ไม่ออกแล้ว แอบตีตรา ‘วิเศษ’ ให้นักพรตคนนี้ในใจเงียบๆ
