ดี ตอนที่เขาไปดูหมีแพนด้าที่สวนสัตว์ ก็สายตาแบบนี้เหมือนกัน
ทั้งคู่เยื้องย่างขึ้นไป วังจันทรามีทั้งสิ้นเก้าชั้น ฉางเอ๋ออยู่ชั้นบนสุด
“ไม่ต้องให้คนไปรายงานก่อนหรือ” อันหลินตื่นเต้นนิดหน่อย
ซูเฉี่ยนอวิ๋นส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก ตั้งแต่ที่เจ้าก้าวเข้ามาในวังจันทรา พี่ฉางเอ๋อก็รู้แล้วว่าเจ้ามา นางไม่ขัดขวาง หมายความอนุญาตให้เจ้าเข้าพบแล้ว”
อันหลินพยักหน้า จะได้พบยอดฝีมือท่านหนึ่ง จะบอกว่าไม่ตื่นเต้นคงเป็นไปไม่ได้
แต่ละคนมีสมญานามลือเลื่องดุจสายฟ้าฟาด มือปรุงยาอันดับหนึ่งแห่งแดนจิ่วโจว เทพเจ้าที่อันดับหนึ่งแห่งสรวงสวรรค์ หญิงงามอันดับหนึ่งแห่งสวรรค์ ยอดฝีมือระดับหวนสู่ความว่างเปล่า…สมญานามนานาชนิด ทำให้อันหลินกดดันอย่างยิ่ง
มาถึงชั้นแปด จู่ๆ ก็มีเสียงที่ดังบ่อยครั้งในความฝันแว่วมา
“เอ๊ะ ซูซู เจ้าพาบุรุษเข้ามาได้อย่างไร”
“โอ้! นี่มันเจ้าทึ่มอันไม่ใช่หรือ”
อันหลินแน่นหน้าอกทันทีที่ได้ยิน เจ้าทึ่มอันบ้านแกสิ!
เขาเหลียวมองไปทางห้อง เห็นร่างที่เปลือยเปล่า ขาวผ่องเป็นยองใย…
กระต่าย!
กระต่ายสูงเกือบครึ่งตัวคนกระโดดลงมาโผล่ตรงหน้าอันหลิน ดวงตาแววระยับดุจทับทิมจ้องชายหนุ่มตรงหน้าไม่วางตา ในมือกำสากหยกที่เอาไว้บดยา
“เสี่ยวเยว่ เจ้าว่าสหายอันหลินเช่นนี้ได้อย่างไร” ซูเฉี่ยนอวิ๋นพูดอย่างไม่พอใจ
กระต่ายดวงจันทร์ฮึดฮัดในลำคอ “ซูซู หากเจ้าไม่เชื่อ ข้าจะทดสอบไอคิวของเจ้าทึ่มอันตอนนี้เลย ถึงตอนนั้นก็จะรู้เอ
