นเทียนเหอ
ทุกคนกินอาหารหรูหราขนานแท้ที่นี่ ทั้งมื้อจ่ายไปหกหมื่นกว่าหินวิญญาณ
อาหารหลักในมื้อหรูนี้ ไม่ใช่อาหารธรรมดาทั่วไป แต่เป็นอาหารที่มีแร่ธาตุล้ำค่า สัตว์หายากเป็นวัตถุดิบหลัก ปรุงอย่างพิถีพิถันโดยพ่อครัวเซียนชั้นสูง ยามยกอาหารโอชะทั้งหลายมา ไม่ใช่เพียงกลิ่นหอมฟุ้งตลบเท่านั้น แต่ยังแฝงด้วยพลังงานเข้มข้น เรียกได้ว่าเป็นอาหารที่อร่อยและบำรุงร่างกายอย่างแท้จริง
แม้จะเป็นเจ้าสำนักเซียนขนาดใหญ่ เมื่อมาถึงหอเซียนเจินก็ไม่กล้าสวาปามเช่นนี้ เพราะสิ่งที่กินลงท้องล้วนเป็นวัตถุดิบราคาสูงลิ่ว! แต่พวกอันหลินกลับมีอาหารเต็มโต๊ะ กินอย่างตะกละตะกลาม เมื่อกินหมดแล้ว ก็สั่งให้ยกมาอีกเต็มโต๊ะ… การกระทำแบบนี้ทำให้เศรษฐีวงการเซียนคนอื่นในหอเซียนเจินเหงื่ออาบหน้า ไม่เคยเห็นใครที่กินเก่งปานนี้ ขณะเดียวกันก็ไม่เคยเห็นใครที่ใช้เงินขนาดนี้มาก่อนเหมือนกัน
หลังอิ่มหนำสำราญแล้ว ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ในสุสานมังกรหายไปเป็นปลิดทิ้งไม่พอ เลือดลมทั่วร่างก็เต็มเปี่ยมอย่างยิ่ง ประหนึ่งมีกำลังที่ใช้ไม่หมด
ทุกคนฉวยจังหวะในยามที่ยังสุขสม เดินทางกลับสรวงสวรรค์อย่างสบายๆ
สองวันต่อมา สำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียนได้จัดประชุมประจำปี
นักเรียนชั้นปีที่สองได้รับการชื่นชมสรรเสริญ เพราะรบกับเผ่าพันธุ์มด นักเรียนและอาจารย์ที่เข้าร่วมภารกิจบั่นคอครั้งนี้ ได้รับรางวัลมหาศาล แต่อันหลินไม่ได้ให้ความสำคัญมากขนาดนั้น
หลังจากนั้
