พันธุ์หมาป่ามีมหาศาลเท่านั้น แต่ยังช่วยให้เจ้าบรรลุระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นปลายได้ด้วย ยกให้เจ้าด้วยแล้วกัน” สวีเสี่ยวหลานแค่เอ่ยปากก็ยกผลเซียนและยาเซียนที่มีมูลค่าสูงสุดในบรรดาสมบัติของนางให้ ไม่ตระหนี่เลยสักนิด
หลังต้าไป๋รับยาเซียนมาแล้ว มันก็แสดงเจตจำนงด้วยเสียงสะอื้นว่าจะติดตามสวีเสี่ยวหลาน พูดง่ายๆ ก็คือ ไม่อยากอยู่กับอันหลินแล้ว จะหักหลัง อยากเป็นสัตว์เลี้ยงของสวีเสี่ยวหลาน! เพราะอันหลินให้มันกินแค่ยาเสริมสร้างสมรรถภาพ แต่สวีเสี่ยวหลานกลับมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้มัน…
แน่นอนว่า มันไม่มีทางเป็นไปได้ เพราะพันธะสัญญาจำต้องยินยอมทั้งฝ่ายจึงจะหย่าร้างได้ ต้าไป๋จึงถูกอันหลินทุบตีไปอีกฉาดใหญ่
สุดท้ายก็ถึงตาเจ้าอัปลักษณ์
สวีเสี่ยวหลานมองเจ้าอัปลักษณ์อย่างลำบากใจ จะมอบอะไรให้มันดีล่ะ…
เจ้าอัปลักษณ์อยู่ในระดับกึ่งแปลงจิตแล้ว ซ้ำยังฝึกกายและพลังธาตุไฟเป็นหลัก ผลเซียนในแหวนมิติของนางไม่มีอย่างไหนที่เหมาะสมกับมัน ยกประคำเพลิงเก้าสวรรค์ให้มันดีไหม
สวีเสี่ยวหลานหยิบประคำเพลิงเก้าสวรรค์ออกมา คิดไม่ถึงว่าให้ตายอย่างไรมันก็ไม่ยอมรับไว้
มันเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในแหวนมิติ ไม่มีหน้ารับไว้จริงๆ!
สวีเสี่ยวหลานเก็บประคำเพลิงเก้าสวรรค์หน้าเศร้าแล้วลังเลต่อ
