่สุดเจ้าคนชั่วอย่างเจ้าก็ยอมรับข้าเป็นคู่ชีวิตของเจ้าแล้วหรือ”
“…เด็กโง่ หากไม่ยอมรับเจ้าเป็นคู่ชีวิต คนโง่ที่ไหนจะเสียเวลาแปดสิบปีมาอยู่กับเจ้าล่ะ”
เสิ่นอิง “…”
“อีกยี่สิบปีข้างหน้า ข้าจะไปสู่ขอเจ้าอย่างยิ่งใหญ่ที่วังมังกร”
“ได้ ข้าจะรอเจ้า!”
จู่ๆ เสียงเพลงก็เปลี่ยนไป อารมณ์น่ากลัวอย่างมหันต์เริ่มโผล่มาในเสียงเพลงของเสิ่นอิง
ความทรงจำที่ไม่อยากนึกถึง เหตุการณ์ที่ซ่อนในก้นบึ้งของหัวใจฉากแล้วฉากเล่าเริ่มเผยให้เห็น ความล้มเหลว เทพอสูรหกภพภูมิของแดนจื่อซิง นำทัพอสูรนับแสนบุกวังมังกรบูรพา
กองทัพอสูรล้างบาง ทะเลบูรพากลายเป็นแดนผีสังเวยเลือด
เสิ่นอิงมองภาพที่ชวนให้สิ้นหวัง ตงฟางหมิงยืนขวางนางอีกครั้ง
เขายังคงโดดเด่น เป็นเหมือนดวงอาทิตย์ ส่องโลกของเสิ่นอิงให้สว่างไสว เฉกเช่นตอนที่พวกเขาพบกันครั้งแรก
แต่ครั้งนี้ มันไม่เหมือนกับที่พวกเขาพบกันครั้งแรก
เพราะครั้งนี้ เป็นวันลาจากตลอดกาลของพวกเขา
ภูตผีหกภพภูมิมีความสามารถแก่กล้า ตงฟางหมิงใช้พลังจนหมดสิ้นกว่าจะเอาชนะเทพอสูรหกภพภูมิได้ โจมตีกองทัพอสูรให้แพ้ราบคาบ
ตงฟางหมิงนอนอยู่ในอ้อมอกของเสิ่นอิง ลมหายใจของเขาดุจเปลวเทียนกลางสายลม แต่ความอ่อนโยนบนใบหน้ากลับไม่เคยแปรเปลี่ยน
“เสิ่นอิง ข้าได้วิชาถ่ายโอนสายเลือดมา สามารถถ่ายเทพลังของข้าให้เจ้าได้…”
“ไม่…เจ้าต้องรอดให้ได้! เจ้าลืมสัญญาของเราไปแล้วหรือ ทั้งๆ ที่เหลืออีกแค่สองปี เหลืออีกแค่สองปีแล้วแท
