่าเสิ่นอิง…” สวีเสี่ยวหลานขานเรียกอย่างขัดเขิน
เสิ่นอิงหน้าบูดบึ้ง “เรียกพี่!”
สวีเสี่ยวหลานสะดุ้งโหยง แต่ด้วยบารมีของยอดฝีมือระดับหวนสู่ความว่างเปล่า นางก็จำต้องทำตาม “พี่เสิ่นอิง…”
พูดเสร็จนางก็เริ่มตระหนักได้ถึงปัญหาที่จริงจังมากประการหนึ่ง นางเรียกเสิ่นอิงว่าพี่ แล้วแม่ของนางจะเรียกเสิ่นอิงว่าอะไร
เสิ่นอิงพยักหน้าหลังได้ยินคำว่า ‘พี่’ จากสวีเสี่ยวหลาน ใบหน้าฉายความรักใคร่เอ็นดูอีกครั้ง ลูบศีรษะสวีเสี่ยวหลานเบาๆ ทอดถอนใจ “ไม่คิดว่าลูกสาวของลูกชายของลูกสาวของลูกสาวของลูกสาวของลูกชายของพี่สาวข้าจะโตขนาดนี้แล้ว…”
สวีเสี่ยวหลาน “…”
ในที่สุดอันหลินก็ได้สติ เหตุการณ์ชวนสติแตกเช่นนี้ ทำให้เขาตะลึงไม่หยุด ขณะเดียวกันก็อดค่อนแคะในใจไม่ได้ว่า ‘เสิ่นอิงน่าจะไม่เคยเห็นแม้แต่ลูกชายของลูกสาวของลูกสาวของลูกสาวของลูกชายของพี่สาวนางเลยด้วยซ้ำ…ลูกสาวของลูกชายของลูกสาวของลูกสาวของลูกสาวของลูกชายของพี่สาวนางโตเป็นสาวขนาดนี้มันปกติมากไม่ใช่หรือ! รำพันแบบนี้หมายความว่าอย่างไร!’
“ร่างของเจ้ามีสายเลือดของเผ่าพันธุ์มังกรเรา แถมยังเป็นสายเลือดโดยตรงที่บริสุทธิ์ที่สุด แม่เจ้าน่าจะเป็นทายาทของสำนักวิหคชาด เจ้าจึงมีสายเลือดของพญาหงส์ด้วย สายเลือดที่น่ากลัวปานนี้ซ่อนเร้นอยู่…นี่คงเป็นสาเหตุสำคัญที่วิหคมังกรเลือกเจ้าเป็นแน่…” เสิ่นอิงพยักหน้ารัวๆ
จากนั้นก็เหมือนนางจะนึกอะไรขึ้นมาได้อีก พูดยิ้มๆ ว่า “ดูแล้วคงจ
