่” สวีเสี่ยวหลานกังวลใจ
อันหลินส่ายหน้า “ไม่ต้องห่วง มังกรระดับแปลงจิตจะถูกระเบิดจนป่นปี้ง่ายๆ ที่ไหนกัน หากว่าระเบิดจนแหลกละเอียดจริง ข้าคงขาดทุนแย่ ยังมีเรื่องสำคัญอีกอย่างที่ยังไม่ได้ทำ”
ต๋าอีกับต๋าเอ้อร์แทบจะหมดพลัง รีบกลับเข้าแหวนมิติของอันหลิน แย่งกันดูดซึมหินวิญญาณเสริมพลัง
กรรซ์!
เสียงมังกรคำรามสะเทือนฟ้า ดังขึ้นท่ามกลางซากปรักหักพังที่มีฝุ่นละอองลอยคลุ้ง
จากนั้นเงาดำขนาดมหึมาก็พุ่งขึ้นฟ้า
มันยาวร่วมร้อยจั้ง กลิ่นอายน่ากลัวก่อตัวเป็นพายุหมุนพัดฝุ่นกระจุยกระจาย ร่างกายแข็งแกร่งผงาดง้ำปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน
“ใช่แล้ว…หากการโจมตีเช่นนี้ทำให้ข้าปราชัย ก็คงดูแคลนมังกรเกินไปแล้ว!”
มังกรเผยรูปโฉมที่แท้จริงของมัน เสียงดุจอัสนีบาต ทรงพลังเป็นล้นพ้น
บนร่างมโหฬารของมันมีของเหลวสีแดงสดพรั่งพรูออกมา ชุ่มไปทั่วร่างมังกร เห็นได้ชัดว่าบาดเจ็บสาหัส
“แม้จะโจมตีให้ป่นปี้ย่อยยับไม่ได้ แต่บาดเจ็บสาหัสแน่นอน” อันหลินเห็นท่าทางเช่นนี้ของมังกร ไม่รู้สึกตื่นตระหนกใจไม่พอ กลับถอนหายใจเบาๆ แล้วพูดยิ้มๆ
“เจ้าคิดว่าข้าเจ็บหนักแล้วจะฆ่าเจ้าไม่ได้หรือ!” มังกรแผดเสียงกร้าว โกรธเกรี้ยวอย่างเห็นได้ชัด
อานุภาพมังกรมหาศาลแผ่ออกมา ทำให้ลมและเมฆเคลื่อนไหว
ชั้นเมฆหนาก่อตัวกลางอากาศ สายฟ้ามากเหลือคณานับสะสม
“หากจะจัดการพวกเจ้า แค่กระบวนท่าเดียวก็เพียงพอแล้ว!”
ดวงตาของมังกรเปี่ยมด้วยความน่ายำเกรง ร่างมหึมาม้วนตัวขึ้น