ฟ้า เริ่มเรียกลมเรียกฝน
กระแสไฟฟ้าน่าสะพรึงกลัวนับไม่ถ้วนบนเวหาก่อตัวด้านหน้ามังกร
อันหลินแหงนหน้ามอง ราวกับมังกรรวบรวมกระแสนับร้อยพันเส้นไว้ด้วยกัน พลังสายฟ้าที่น่ากลัวอย่างยิ่งทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน
บีบอัด บีบอัด และบีบอัด…
พลังสายฟ้ากลางทะเลอัสนีรวมตัวเป็นสายฟ้าสวรรค์ สายฟ้าสวรรค์ค่อยๆ เปลี่ยนจากสีน้ำเงินเป็นสีม่วง สุดท้ายก็มีสีทองเจือปน…
เมื่อสายฟ้าสีม่วงทองโผล่มา ก็ปล่อยอานุภาพที่ทำให้ทุกคนหายใจไม่ออก มองแล้วยำเกรง
“ท่าสุดท้ายนี่ดูเหมือนจะรุนแรงไปหน่อยนะ…” มุมปากของอันหลินกระตุกน้อยๆ
อดพูดไม่ได้ว่า เขาตกใจเล็กน้อย เกิดความหวาดกลัวครั้งแรกในใจ
มังกรลอยคว้างกลางอากาศอย่างทระนง แต่สายตาที่จดจ้องสายฟ้าม่วงทองเปี่ยมด้วยความยำเกรง “อัสนีนี่เป็นที่สุดแห่งสายฟ้ามังกร ไร้เทียมทาน! ตายเสียเถอะ!”
สายฟ้าม่วงทองฟาดลงมาทันใดด้วยความเร็วเหนือความคาดหมาย ประหนึ่งกระบี่คมเทพลงทัณฑ์แหวกม่านรัตติกาล กลายเป็นสีสันหนึ่งเดียวในฟ้าดิน
มังกรมองอันหลิน หมายดูว่าอันหลินจะมลายหายไปภายใต้สายฟ้าม่วงทองอย่างไร
จากนั้นเขาก็เห็นอันหลินยื่นนิ้วออกมา
ต่อมาเหตุการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้น จู่ๆ สายฟ้าม่วงทองก็หยุดนิ่งไม่ไหวติง
ลำแสงเส้นนั้นช่างเจิดจ้าเสียนี่กระไร มันไม่ขยับเขยื้อนท่ามกลางความมืด เป็นความงดงามฉูดฉาดอย่างยิ่ง
แต่ทว่า…ทำไมมันถึงขยับไม่ได้เสียแล้วล่ะ!
มังกรเบิกตากว้าง จ้องอันหลินที่ยกยิ้ม หัวใจก็พลันเย็น
