าแล้วยื่นให้เหล่าจงอย่างไม่ลังเล
อดพูดไม่ได้ว่า หนึ่งหมื่นหินวิญญาณแลกกับวัตถุบรรพกาลหนึ่งชิ้น ธุรกิจนี้นับว่าคุ้มค่ามากทีเดียว…
ยังจะเอาอีกหรือ! เฮยมู่กับหลิวหั่วหน้ามืด เกือบจะวูบไปแล้ว
ตอนแรกคิดว่าอันหลินเป็นปลาอ้วนพีที่เชือดได้ง่ายดาย แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นการชักศึกเข้าบ้าน นี่มันโจรชัดๆ หนึ่งหมื่นหินวิญญาณได้วัตถุบรรพกาลชิ้นหนึ่งไม่ใช่โจรจะเป็นอะไร!
อันหลินเลือกกริชมีฝักสีสัมฤทธิ์อีกเล่มหนึ่งแล้วใช้วิชาญาณทิพย์
“โล่แห่งชัยชนะ อาวุธพิทักษ์ที่ถูกสร้างโดยนักพรตชางจวี ผสานพลังแห่งชัยชนะ ศรัทธาและคำสัตย์เป็นหนึ่งเดียว มีพลังคุ้มกันอันใหญ่หลวง ฝุ่นจับตามกาลเวลา ลืมเลือนอันตราย ติดอยู่ในความสันติภาพ…”
ที่แท้วัตถุโบราณที่มีหน้าตาคล้ายกริชไม่ได้มีไว้โจมตี แต่ใช้ป้องกันตัว
อันหลินมองข้อมูลที่ได้จากวิชาญาณทิพย์ แววตาเป็นประกายมากขึ้นทุกที
พลังขัดเกลาที่ยิ่งใหญ่และรุนแรงที่ถูกปล่อยออกจากมือของเขา เพียงชั่วครู่ เขาก็โยนกริชออกไป ชักกระบี่พิชิตมารออกมา ออกแรงฟันกริชกลางอากาศอย่างไม่ลังเล
“ช้าก่อน เจ้าจะทำอะไรกันแน่!” ครั้งนี้แม้แต่เหล่าจงก็สะดุ้งตกใจ ตะโกนอย่างร้อนรน
วัตถุบรรพกาลเลอค่ายิ่งนัก จะปล่อยให้คนมาทำรุนแรงเช่นนี้ไม่ได้ เกิดพลาดท่าทำให้เสียหาย ไม่ว่าใครก็รับผิดชอบไม่ไหว
“ไป!” กระบี่ของอันหลินกระแทกกับกริชดังติ้ง เสียงเหมือนหินหยกปะทะกันดังขึ้นทันใด ก้องไปทั่วแท่นหิน
โล่แสงสีทองแผ่
