อ เล่าให้ข้าฟังหน่อยว่า นางพญามดตัวนั้นหน้าตาเป็นอย่างไร!” เหมียวเถียนวิ่งเข้ามา คว้าแขนอันหลินแล้วเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
นางสวมชุดสีอ่อน ผ่านสงครามอันดุเดือดมาแล้ว ดูเหมือนจะเพิ่งอาบน้ำ หยดน้ำยังเกาะผมสั้นดำขลับ แลดูสดใสน่ารัก
ลั่วจื่อผิง ซุนเซิ่งเหลียนและจงหย่งเหยียนก็กรูกันเข้ามาด้วยสีหน้าใคร่รู้
“นางพญามดจะหน้าตาอย่างไรได้อีก ก็เหมือนมดน่ะสิ” อันหลินส่ายหน้า “ศึกในตอนนั้นดุเดือดเหลือหลาย ไม่ทันได้หยิบมือถือออกมาถ่ายรูป”
“เอ๊ะ แล้วพวกเจ้าฆ่านางพญามดได้อย่างไรกัน รังของเผ่าพันธุ์มดเป็นเหมือนถ้ำเสือถ้ำมังกร จะฆ่ามันต้องไม่ง่ายแน่นอน” จงหย่งเหยียนพูดพลางสะบัดพัด
“อืม ทิ้งระเบิดไฮโดรเจนกับระเบิดนิวเคลียร์อย่างละลูก ถึงฆ่านางพญามดได้” อันหลินก็ไม่ปิดบัง บอกเล่าตามความเป็นจริง
ปึก มือของจงหย่งเหยียนสั่น ตกใจจนพัดตกพื้น
เหมียวเถียน “…”
ลั่วจื่อผิง “…”
ซุนเซิ่งเหลียนกะพริบตาปริบๆ “…ใช้ระเบิดไฮโดรเจนระเบิดมดหรือ…”
อันหลินพยักหน้า “นางพญามดไม่ใช่มดทั่วไป มันใหญ่เทียบเท่าภูเขา ออกไข่รุนแรงปานดินถล่ม ออกไข่ยักษ์หลายร้อยฟองในคราวเดียว…”
พวกเขาไม่ได้คลุกคลีกับสถานการณ์ภายในภารกิจบั่นคอ จะตกใจก็เป็นเรื่องปกติ
ตอนนี้ภารกิจบั่นคอสำเร็จเสร็จสิ้นแล้ว อันหลินจึงเล่าเหตุการณ์การต่อสู้ให้พวกเขาฟังอย่างละเอียดสมจริงสมจัง ถือโอกาสโอ้อวดวีรกรรมที่เขาสังหารมดยักษ์แปลงจิตด้วย ถือเป็นวิธีการปรับอาร
