อันหลินเห็นเซวียนหยวนเฉิงไม่หนีแล้ว ก็หยุดลงเช่นกัน หยิบกระบี่พิชิตมารออกจากแหวนมิติ
“ตายเสียเถอะ!” มดยักษ์กระโจนมาโผล่ตรงหน้าเซวียนหยวนเฉิง ยกมือชี้ไปที่หัวใจของเซวียนหยวนเฉิง
“พลิกจักรวาล” สีหน้าของเซวียนหยวนเฉิงเคร่งขรึมขึ้นมาอีกครั้ง ร่างกายราวกับหลอมเป็นหนึ่งกับสรรพสิ่ง กระบี่ดุจริ้วคลื่นกระเพื่อม ยื่นออกไปหาแขนที่ดูเหมือนจะไร้เทียมทานข้างนั้น
ร่างของมดยักษ์ถูกผลักจนเซออกไป ทั้งสองจึงคลาดกัน
ชั่ววินาทีที่เฉียดกัน ลำแสงกระบี่ของเซวียนหยวนเฉิงก็ฟันเข้าที่ท้องของมัน ของเหลวสีทองสาดกระเซ็น
จากนั้นกระบี่เปลวไฟของสวีเสี่ยวหลานก็ตวัดลงมา เปลวไฟแผ่คลุมร่างของมันตั้งแต่หัวจรดเท้า
มดยักษ์เบิกตากว้าง ราวกับกำลังตะลึงกับนักพรตที่วิ่งหนีเหมือนหมาจนตรอกสามคนนี้ ทำไมถึงยังมีปัญญาตอบโต้อีก
ต่อมา อันหลินก็ใช้กระบี่แห่งสายลม กระบี่พิชิตมารปล่อยลำแสงสีขาว บั่นคอของมดยักษ์จนหลุดร่วง!
ติ้ง ภารกิจสำเร็จไปหนึ่งในสาม
อันหลินชะงักเล็กน้อย ฆ่าไปตัวหนึ่งแล้วเหรอ
อืม…ดูเหมือนว่าเลือกซ้ำมีดมดยักษ์ปางตาย ก็ใช่ว่าจะไม่ได้…
ทั้งสามคนสบตากัน จากนั้นก็เริ่มวิ่งหนีอีกครั้งอย่างรู้ใจกัน!
อันหลินกินยาบำรุงลมปราณ เลือดลมฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว เพื่อสะดวกต่อการใช้กระบี่แห่งสายลมอีกครั้ง
ไม่นานมดยักษ์อีกสองตัวก็ทลายแนวป้องกันของนักพรต พุ่งใส่ทั้งสามคนอย่างไม่กลัวตาย
“ข้าเริ่มเสียใจแล้วที่มาร่วมวงกับพวกเจ้า ตอนแรกข้าอาจจ
