ยอดฝีมืออย่างอันหลินมอบให้นั้นมีค่ามหาศาลปานใด หลิวซู่ซู่ให้คำนับขอบคุณอีกครั้งด้วยความปลาบปลื้มใจ
กระบี่เล่มนั้นเป็นกระบี่แก้วทอง ศาสตราวุธชั้นสูงที่อันหลินใช้เป็นประจำ แม้แต่ในสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียนที่มีอัจฉริยะชูสลอน ก็นับว่าเป็นอาวุธดีทีเดียว
แต่ตอนนี้อันหลินมีกระบี่พิชิตมารแล้ว ยากจะได้พบกัน มอบกระบี่ให้ผู้หญิงเป็นการผูกมิตร ก็รู้สึกไม่เลวเหมือนกัน
“ไม่ต้องเกรงใจ ตั้งใจบำเพ็ญเพียร แล้วเราจะพบกันใหม่” อันหลินยกมือลูบศีรษะของหลิวซู่ซู่ ปล่อยท่าไม้ตายลูบหัว
หลิวซู่ซู่ไม่ขัดขืน แต่ก้มหน้าน้อยๆ ขานรับในลำคอด้วยใบหน้าแดงก่ำ
อันหลินที่สวมบท ‘ผู้อาวุโส’ จนหนำใจแล้ว เริ่มขี่อิฐลอยขึ้นฟ้า หายลับไปชั้นเมฆท่ามกลางสายตาของหลิวซู่ซู่กับหลิวหู่
ไม่นานอันหลินก็ขี่ต้าไป๋อีกครา ความรู้สึกอบอุ่นจากขนปุกปุย ทำให้เขาสบายใจ
ถึงอย่างไรขี่หมาก็สบายที่สุด…ขี่กระบี่ขี่อิฐอะไรพรรค์นั้นไปให้พ้น!
เหาะเลียบไปตามหุบเหวหมื่นกาลี ทุกหนแห่งที่มีสะพานหมอกดำ ล้วนแต่มีสำนักบำเพ็ญเซียนตั้งมั่นรักษาการณ์ ป้องกันการรุกรานของกองทัพเผ่าพันธุ์มด
เหาะเหินได้ไม่นาน สะพานหมอกดำที่ชัดเจนและกว้างใหญ่อย่างยิ่งก็เข้ามาสู่คลองจักษุของอันหลิน
ตรงนั้นเป็นฐานที่มั่นของอิทธิพลสรวงสวรรค์ และสะพานเส้นนั้นก็เป็นสะพานหมอกดำที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในหุบเหวหมื่นกาลี มีความกว้างหลายสิบจั้ง เป็นช่องทางหลักในการบุกรุกแดนจิ่วโจวของเผ่าพันธุ
