ม่สะทกสะท้าน จากนั้นก็เอามือไพล่หลัง
ครู่เดียวทุกคนก็มาถึงหน้าประตู
อันหลินแจ้งเจตจำนงแก่องครักษ์ องครักษ์หยิบกระจกสีน้ำเงินออกมาส่อง จากนั้นมองพวกอันหลินแวบหนึ่ง น้ำเสียงกลายเป็นพินอบพิเทา
“ขอเชิญสหายทุกท่านด้านใน ข้าจะพาพวกท่านไปพบท่านประมุข!”
มาถึงก็ได้พบประมุขเลยหรือ หลิวหู่กับหลิวซู่ซู่ต่างก็เกิดความรู้สึกแปลกใจกับความเมตตาที่ได้รับ
แต่เมื่อพวกเขามองอันหลินก็รู้แจ้งกระจ่างใจ
นี่ต้องเป็นเพราะเห็นแก่ผู้อาวุโสอันหลินแน่นอน ถึงได้มีโอกาสนี้
อันหลินพยักหน้านิ่งๆ เดินตามองครักษ์ไป
อารามอัมพรคึกคักมาก มีนักพรตมากมายกำลังชุลมุน และมีนักพรตไม่น้อยที่กำลังปูค่ายกล ตะโกนลั่นว่าจะสังหารเผ่าพันธุ์มด ทำเอาหลิวหู่กับหลิวซู่ซู่ฮึกเหิม
อันหลินเดินตรงไปข้างหน้า ใบหน้าเรียบเฉย ความหนาวเหน็บในใจกลับทวีความรุนแรงขึ้น
