ภายใต้เจตจำนงของหลินจวิ้นจวิ้น หยินสี่ได้ปรุงยาเทวะปุราณให้อันหลินหนึ่งเม็ด
อันหลินรับยาเซียนเม็ดนี้มาแล้วขี่ต้าไป๋จากไปอย่างพออกพอใจ
เจ้าอัปลักษณ์บำเพ็ญเพียรบนเขาชมจันทร์ อันหลินส่งยาเทวะปุราณไปให้มันกับมือ ทำให้วานรชาตรีอย่างเจ้าอัปลักษณ์ตื้นตันจนร้องไห้สะอึกสะอื้น
“ตั้งใจบำเพ็ญเพียร ข้าไม่รบกวนเจ้าแล้ว” อันหลินโบกมือจากไป
“อืม! ข้าจะพยายามแข็งแกร่งให้ได้แน่นอน คอยติดตามพี่อันตลอดไป!” ดวงตาดุจโคมไฟของเจ้าอัปลักษณ์สะท้อนน้ำตา พูดอย่างซาบซึ้งและหนักแน่น
งานแลกเปลี่ยนมรรคเทศนาสี่ทิศสิ้นสุดลงแล้ว ตัวแทนของทั้งสามอิทธิพลที่เหลือต่างก็กำลังจะเดินทางกลับ
อันหลินว่างไม่มีอะไรทำ จึงเป็นฝ่ายไปอำลาตัวแทนบางคน
ออกัสกับพวกเชอรีลยังคงแผ่รัศมีเช่นเดิม กลุ่มไอดอลพวกนี้เป็นกลุ่มคนที่อันหลินเลือกอำลาก่อนใคร ไม่มีเหตุผลใด เป็นเพราะต้าไป๋ชอบล้วนๆ
ในยามอำลา เชอรีลพูดกับอันหลินอย่างมีลับลมคมในว่าแล้วพบกันในสามปีครั้งหน้า แถมยังบอกว่าจะมีเซอร์ไพรส์ให้เขา มันทำให้อันหลินทำหน้าแปลกใจ
หลังพูดเรื่องสัญญาสามปีเสร็จ เทวทูตผู้ที่งดงามน่าหลงใหลท่านนี้ก็โบกมือลาอันหลินด้วยรอยยิ้ม
อันหลินเกาหัวเล็กน้อย ไม่คิดอะไรมาก ขี่ต้าไป๋ไปบอกลาตัวแทนคนอื่นๆ ต่อ
พวกเขาเจอกับเหล่านักบวชแห่งเมืองพุทธ และเอ่ยถามถึงสถานการณ์ล่าสุดของยุทธวิชัยพุทธะ[1]
เมื่อพูดถึงพุทธะองค์นี้ ชิงจือก็ทำหน้าระอาใจและปลงอนิจจัง
บอกว่ายุทธวิชัยพุทธะร
