อันหลินคนนี้มีพรสวรรค์จริงๆ ตอนนี้พ่อชื่นชมเขามากขึ้นทุกวันแล้ว…”
จักรพรรดิสวรรค์นิ่งไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยปากว่า “เอาอย่างนี้ อีกสักสองสามวันน่าจะถอนห้าร้อยหินปราณได้ที่หอหยวนเป่า ถึงตอนนั้นเจ้าไปถอนกับเทพเจ้าแห่งโชคลาภ ใช้เงินฟาดหัวเจ้างั่งคนนั้น!”
หลินจวิ้นจวิ้นกลอกตา “เสด็จพ่อ ลูกไม่ได้อยากโจมตีเสด็จพ่อนะ หนึ่งพันหินปราณก็อาจจะไม่พอ”
“มากขนาดนั้นเชียวหรือ!” จักรพรรดิสวรรค์สะดุ้ง พูดด้วยความตกใจ
การรวบรวมข้อมูลดาวม่วงเป็นหน้าที่ของเทียนอวี่เสมอมา ปกติจักรพรรดิสวรรค์ไม่ไถ่ถาม
เขาเพิ่งรู้ตอนนี้ว่า นักพรตน้อยอย่างอันหลินคนนี้มีข้อมูลมหาศาลเพียงใด
“ดี ดีนัก!” หลังจักรพรรดิสวรรค์เงียบไปชั่วครู่แล้วก็พูดว่าดีออกมาสองครั้ง “นี่เป็นความโชคดีของสรวงสวรรค์ ชายหนุ่มอัจฉริยะแท้ๆ! มีข้อมูลมากมายขนาดนี้ การทดลองนั้นน่าจะเข้าสู่ขั้นที่สามได้แล้วกระมัง”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ใบหน้าของหลินจวิ้นจวิ้นถึงได้มีรอยยิ้มผุดขึ้นมาบ้าง นางพยักหน้า “เริ่มขั้นตอนที่สามแล้ว กำลังจะมากราบทูลเสด็จพ่อนี่แหละ”
จักรพรรดิสวรรค์อารมณ์ดี หัวเราะลั่น “เรื่องมากมายที่อันหลินทำเหนือความคาดหมายได้เสมอ นี่เป็นการแสดงออกถึงความสามารถ และโชคชะตา เสี่ยวจื่อคลุกคลีกับเขาให้มาก ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้…”
ไยหลินจวิ้นจวิ้นจะไม่เข้าใจความนัยของเสด็จพ่อ ใบหน้าขาวหยวกขึ้นสีโดยพลัน กำลังจะตอบโต้ กลับพบว่ายันต์ส่งสารในแหวนมิติสว่างวาบ
นา