ร่างกายพวกเขา พวกเขาถึงได้เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ใช่แล้ว ค่ายกลเทวทูตปัญจธาตุสว่างโชติช่วง เริ่มดูดพลังปราณของทุกคนอย่างบ้าคลั่ง ก่อนหน้านี้พวกเขาเป็นฝ่ายถ่ายโอนพลังปราณภายในร่างกายด้วยตัวเอง บัดนี้ค่ายกลกลับสลับแขกเป็นเจ้าบ้าน[1]เขมือบอย่างตะกละตะกลาม เป็นฝ่ายช่วงชิงพลังปราณของพวกเขาอย่างไม่มีบันยะบันยัง
“นี่! เลิกสูบได้แล้ว หากเป็นเช่นนี้ต่อไป แม้แต่พลังขั้นพื้นฐานข้าก็ทำไม่ได้แล้ว!” ตงเยี่ยนพุ่งไปยังริมค่ายกล ตะโกนลั่นพยายามจะหลุดพ้นจากพลังลูกนี้
มันตั้งใจว่าจะเก็บแรงไว้บางส่วน ใช้มาชิงจอกศักดิ์สิทธิ์หลังเด็กหญิงพ่ายแพ้ ไม่คาดคิดว่าบัดนี้พลังจะหลั่งไหลอย่างรวดเร็ว ร่างกายแปรเปลี่ยนโรยแรงอย่างยิ่ง
โครม! มันชนกับค่ายกล ถูกพลังแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ขัดขวาง
“อมิตาพุทธ ออกัส นี่เจ้าทำอะไรอีก…” ชิงจือมองออกัสอย่างไม่เข้าใจ
ออกัสที่เป็นตาค่ายกล กลับเป็นผู้ที่ทุ่มเทใหญ่หลวงที่สุด ไม่เพียงแค่พลังปราณลดฮวบ แม้แต่พลังงานและจิตก็ตกต่ำลงเช่นกัน กลิ่นอายเบาบางจนเป็นเหมือนแสงเทียนต้องลม
ค่ายกลดูดพลังอย่างไร้ขีดจำกัด
ขนนกสีขาวที่แฝงพลังอันพิศวงเริ่มลอยขึ้นฟ้าและรวมตัวกัน
ตูม! เด็กหญิงพุ่งมา แต่ถูกแสงศักดิ์สิทธิ์โจมตีจนร่นถอย
ทั้งห้าคนภายในค่ายกลล้มลง พวกเขาไม่มีแม้แต่แรงจะยืนแล้ว แต่พลังแห่งการบูชายัญยังคงสูบไม่หยุด…
บนนภา ขนนกก่อตัวเป็นกระแสลมที่หมุนวนอย่างเชื่องช้า กระแสวนลอยอยู่เหนือเวหา แ
