ผ่ขยายอย่างต่อเนื่อง ลุกลามขึ้นสูงพันเมตร แทบจะบดบังผืนนภาลัย
มีเปลวไฟสีทองตรงใจกลาง ราวกับพลังอันน่าสะพรึงที่แฝงเร้นจะเขมือบทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง
อันหลินจ้องกระแสวนที่ชวนให้หยุดหายใจบนท้องฟ้า ตกใจจนรีบเรียกต๋าอีกับต๋าเอ้อร์มาคุ้มกันตน
“นายท่าน เพราะเซลล์ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง เปิดการซ่อมบำรุงเครื่องจักรอัตโนมัติแล้ว ตอนนี้พลังงานไม่เพียงพอ…”
ต๋าอีกับต๋าเอ้อร์พูดอย่างพร้อมเพรียงกัน ตำแหน่งของร่างกายที่ถูกลำแสงทะลวง บัดนี้ฟื้นฟูแล้ว แต่แสงสว่างในดวงตากลับเริ่มหม่นหมองลงช้าๆ
มุมปากของอันหลินกระตุก ค่อยซ่อมไม่ได้หรือไง ซ่อมแซมอัตโนมัติในสมรภูมิรบมันเรื่องบ้าอะไรกัน!
“อัคคีสวรรค์แห่งการพิพากษา ไป” ออกัสตวัดมือแล้ววาดลง
เด็กหญิงกำหมัดแน่น ยื่นขาแล้วย่อตัวลงอย่างน่ารัก เงยหน้าขึ้นมองกระแสวน อากัปกิริยาบนใบหน้าเริ่มขึงขังขึ้น
ใจกลางของกระแสวน มีเปลวไฟสีทองลอยลงมาพร้อมกับเจตจำนงแห่งการแผดเผาทุกสิ่ง ชะล้างฟ้าดินอันท่วมท้น แผ่คลุมภูเขาทั้งลูก
เมื่อมองไกลๆ มันเป็นเหมือนเสาแสงสีทองขนาดมหึมาที่คำยันฟ้าดิน เปลวไฟส่องค่ำคืนอันมืดมืดให้สว่าง แลดูโอ่อ่าตระการตา ชวนให้รู้สึกยำเกรง
อันหลินแหงนหน้ามองกระบวนท่าแห่งการทำลายล้างฟ้าดิน ทันแค่ล้วงก้อนอิฐสีดำของเขาออกมาบังตรงหน้า ไม่รู้ว่าม่านแสงครอบเขาไว้ตั้งแต่เมื่อใด
จากนั้นแสงและความร้อนมหาศาลก็ถาโถมเข้ามา…
เสียงดังสะเทือนเลือนลั่นเริ่มก้องไปทั่วผื
