าหลบเลี่ยงไปมองพวกอันหลินที่นอนเป็นปลาเค็มอยู่บนพื้นแทน
ไม่นานก็มีเสียงกังวานดังขึ้นกลางอากาศของเทือกเขาจงหลง
“หวงส่านแห่งหอสร้างโลก ตกรอบ!”
เมื่อหงโต้วกับตงเยี่ยนได้ยินเสียงนี้ ก็ยืนเหม่ออยู่กับที่ราวกับวิญญาณออกจากร่างไปแล้ว
แม้พวกมันจะคาดการณ์ไว้นานแล้ว แต่เมื่อได้ยินเสียงประกาศนี้ขึ้นมาจริงๆ ก็ยังสะเทือนใจเป็นล้นพ้นอยู่ดี
กำลังสำคัญตกรอบแล้ว การชิงจอกศักดิ์สิทธิ์หลังจากนี้จะทำอย่างไร
อย่าว่าแต่อย่างอื่นเลย ลำพังแค่จอกศักดิ์สิทธิ์ พวกมันก็รับมือไม่ไหวแล้ว…
“โยมทั้งสองอย่าเพิ่งลนลาน อาตมาออกแรงช่วยชิงจอกศักดิ์สิทธิ์โลหะให้ได้” ขณะที่หงโต้วกับตงเยี่ยนหมดอาลัยตายอยากนั้น ชิงจือก็ลุกขึ้นมา พูดด้วยความจริงใจอีกครั้ง
ตงเยี่ยนมองชิงจือ มุมปากกระตุก อยากด่าเหลือเกิน
แต่หงโต้วกลับอยากจะต่อยตีนักบวชรูปนี้ยิ่งนัก ทำให้มันรู้สึกฉุนเฉียวมาตลอดทั้งเหตุการณ์ มันเป็นการใช้จอกศักดิ์สิทธิ์โลหะแลกกับจอกศักดิ์สิทธิ์เงินของตน แถมยังทำให้ฝ่ายของตนเสียขุนพลไปนายหนึ่งชัดๆ สุดท้ายอีกฝ่ายยังคงแสดงทีท่าเหมือนเมตตาปรานีตนอย่างนั้นแหละ
ฟู่ว…ขันติ…นิ่งดุจหินผา…
หงโต้วสั่นไปทั้งตัว ลอบบอกตัวเองให้ใจเย็นๆ…
สุดท้ายหอสร้างโลกกับเมืองพุทธก็เลือกที่จะร่วมมือกับพวกเขาต่อไป
ตอนแรกหวังเสวียนจ้านอยากฉวยโอกาสกำจัดสมาชิกของอีกสองอิทธิพลให้ตกรอบ
แต่ทว่าเขาบาดเจ็บสาหัส สำแดงพลังต่อสู้ได้ไม่มากนัก อีกทั้งพลังปราณของเพื่อนร
