ตัวแทนของแต่ละอิทธิพลใช้วิชาคุ้มกันต้านทานแรงดันน้ำอันน่ากลัวของก้นทะเลทันที
แม้ร่างกายของพวกเขาจะทนแรงดันเช่นนี้ได้ แต่เมล็ดพันธุ์ชีวิตนั้นรับไม่ไหว
เมื่อคิดได้ดังนั้น ทุกคนก็ขอบคุณหงโต้วที่ตกรอบไปแล้วในใจอย่างไม่รู้ตัวอีกครั้ง
ใต้ทะเลลึกมืดสนิท เงียบสงัดไร้เสียง
ออกัสใช้วิชาแสงสว่างสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบทันที
ไม่เห็นไม่รู้ เมื่อเห็นก็สะดุ้งโหยง นี่มันเกมมอนสเตอร์แคมป์ชัดๆ พับผ่าสิ!
เงาดำทะมึนมากมายนับไม่ถ้วนล่องลอยอยู่รอบตัว ปลาทะเลลึกหน้าตาแปลกประหลาดนานาชนิด อ้าปากกว้างค่อยๆ แหวกว่ายผ่านไป ซ้ำยังมีสัตว์บิดเบี้ยวเลือนรางบางส่วนอีกด้วย วัตถุที่เข้าใกล้มันล้วนแหลกละเอียดเป็นเศษเนื้อ จากนั้นก็เขมือบลงท้องไปช้าๆ
ดวงตาของพวกมันแทบจะเสื่อมโทรมไปหมดแล้ว ฉะนั้นเมื่อออกัสปล่อยแสงสว่างเจิดจ้า จึงไม่ได้กระทำการอุกอาจเกินกว่าเหตุ
“พวกเราอยู่เงียบๆ เช่นนี้ น่าจะไม่มีเรื่องอะไรหรอกใช่ไหม” หลิวเชียนฮ่วนพูดผ่านกระแสจิต
“จะไม่เป็นไรได้อย่างไร ด่านก่อนหน้านี้มีหิมะถล่ม ด่านนี้จะง่ายดายปานนั้นได้อย่างไร” อันหลินกลอกตาพูดอย่างไม่สบอารมณ์
ขณะนั้นเอง เงาดำขนาดใหญ่ก็ลอยมาทางพวกเขาพร้อมกับอ้าปากกว้าง
กระแสน้ำเริ่มไหลเชี่ยวในปากของมัน ทุกคนต่างก็รู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดมหาศาล
“ทุกคนระวังตัวด้วย ข้าจะจัดการสัตว์ประหลาดตัวนี้เอง!” ชิงเหยียนตะโกนลั่น พุ่งตัวเข้าใส่เงาดำมหึมานั่น ฝ่ามือปล่อยลำแสงสีทองสว่างโชติ
