ก็เต็มไปด้วยบาดแผล
หุ่นตัวที่แปดเป็นหุ่นหยินหยาง
หุ่นตัวนี้ถือน้ำแข็งแห่งจันทรา มืออีกข้างถืออัคคีของอีกาทอง เคลื่อนไหวคล่องแคล่วแปลกพิลึก ตอนนั้นอันหลินใช้เพียงกระบี่แห่งสายลมก็สังหารมันได้อย่างรวดเร็ว
หวังเสวียนจ้านรบกับหุ่นตัวนี้อยู่นาน แต่สุดท้ายก็ด้อยกว่าในด้านความทรหด ถูกหุ่นหยินหยางตัวนี้ผลาญแก่นแท้ความคิดจนแหลกสลาย
เมื่อนักเรียนด้านนอกเห็นฉากนี้ ต่างก็ถอนหายใจด้วยความเสียดาย เห็นหวังเสวียนจ้านทะลวงหุ่นตัวนี้หลายครั้ง คิดว่าจะเอาชนะหุ่นตัวนี้ได้เสียอีก ไม่คิดเลยว่าความคิดของหวังเสวียนจ้านจะแพ้พ่ายก่อน
อีกสามกลุ่มอิทธิพลที่เหลือกลับรู้สึกโล่งใจเล็กน้อยเมื่อเห็นดังนั้น คะแนนเต็มของอันหลินก็สร้างความกดดันให้พวกเขาอย่างใหญ่หลวงแล้ว เกิดหวังเสวียนจ้านเอาชนะหุ่นตัวที่แปดได้ เช่นนั้นพวกเขาก็ไม่มีข้อได้เปรียบอะไรแล้ว
จากนั้น พวกเขาก็เบนสายตามองหลิวเชียนฮ่วน
อืม…ถ้าหลิวเชียนฮ่วนยังแสดงความสามารถได้ดีเยี่ยมเฉกเช่นการประลองสองครั้งก่อนหน้านี้ เช่นนั้น พวกเขาก็ยังมีโอกาส
“ต่อไปก็ขึ้นอยู่กับศิษย์น้องหลิวแล้ว” สติของหวังเสวียนจ้านคืนกลับมา มองหลิวเชียนฮ่วนอย่างให้กำลังใจ
หลิวเชียนฮ่วนทำมือเป็นรูปโอเค “ไว้ใจข้าได้เลย!”
นางเพ่งสมาธิไปที่ผลึกหินสีดำ จากนั้นก็ปรากฏตัวท่ามกลางผืนทะเลทรายเวิ้งว้าง
นักเรียนหลายหมื่นชีวิตต่างก็จดจ้องร่างอันงดงาม หวังว่าไอดอลในใจพวกเขาจะสร้างชื่อเสียงให้ตนเองได้
โ
