องมองพลังที่ชวนให้รู้สึกสิ้นหวังบนผืนนภาลัย ระลึกถึงกระบี่สุดท้ายในห้วงความคิด…
ครืน!
อานุภาพมวลมหาศาลม้วนตัวไปทั่วฟ้าดิน แสงทองสว่างไสว โจมตีมิติรอบกายด้วยพลังที่สูงส่งยิ่ง ทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง
หน้าจอผลึกหินถูกลำแสงยึดครองอีกครั้ง เพียงแต่ว่าครั้งนี้ไม่ใช่หน้าจอมืด แต่เป็นสีทอง!
ทุกคนที่กำลังมองดู ล้วนถูกฉากนี้ทำเอาตกตะลึงจนพูดไม่ออก
นี่เป็นการประชันความคิดจริงหรือ นี่มันสงครามวันสิ้นโลกชัดๆ!
อันหลินรู้สึกว่าหัวกระตุก สติคืนกลับมาโดยพลัน
เขาทรุดลงบนพื้นอย่างอ่อนแรง มองผลึกหินประชันความคิดอย่างวิตกกังวล จากนั้นก็ถอนหายใจ
ยังดีที่ผลึกหินไม่ปริแตก
จากนั้นก็ อืม หน้าจอดับไปแล้ว…
“เอ๊ะ เกิดอะไรขึ้น ทำไมหน้าจอดับไปเสียแล้วล่ะ”
“หรือท่าไม้ตายของเทพอันจะส่องสีทองก่อนแล้วค่อยดับ”
“เป็นไปได้ เราลองรอกันอีกหน่อย…”
หนึ่งนาทีต่อมา
ทุกคน “…”
ดูเหมือนหน้าจอจะดับไปแล้วจริงๆ…
“ดูนั่นเร็วเข้า เทพอันกลับมาแล้ว!”
ครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่าใครอุทานขึ้นมา
แทบจะทุกคนที่จดจ้องภาพบนหน้าจอผลึกหิน ไม่สังเกตเห็นว่าอันหลินที่อยู่ข้างผลึกหินฟื้นคืนสติแล้ว
เมื่อประโยคนี้ดังขึ้น ทุกคนก็หันมองอันหลินกันระนาว จัตุรัสอื้ออึงขึ้นมาอีกครั้ง
“ศึกนี้ของเทพอันตื่นตาตื่นใจเหลือเกิน นี่สิไอดอลของข้า!”
“จะว่าไปหน้าจอดับเสียแล้ว การต่อสู้ครั้งสุดท้ายชนะหรือแพ้กันเล่า”
“นี่! กรรมการทำอะไรอยู่น่ะ รีบประกาศผลสิ!”
“หยุดพูดได้แล้ว ไม่เ
