ำอธิบายของเขาอย่างชัดเจน
ในจัตุรัสมียอดฝีมือระดับหวนสู่ความว่างเปล่าคอยชมอยู่แล้ว หากการตัดสินผิดพลาด ต้องมีคนแย้งขึ้นมาแน่นอน
เหล่านักเรียนเองก็ไม่โง่เขลา เมื่อได้ฟังคำอธิบาย ก็สงบลงในไม่ช้า เพียงแต่อดแสดงสีหน้าผิดหวังไม่ได้
หลิวเชียนฮ่วนทำหน้ามุ่ย บ่นอุบอิบพลางเดินกลับไปหาอันหลิน พร้อมกับประณามว่าชาวโลกตาถั่ว ไม่รู้จักชื่นชมความงาม
กลุ่มสรวงสวรรค์ได้สิบคะแนนกับเจ็ดคะแนน ให้ความรู้สึกเหมือนหัวเสือหางงู[1]
โดยเฉพาะหอสร้างโลก ตอนแรกพวกมันคิดว่าคะแนนรวมของกลุ่มตนจะรั้งท้าย ไม่คิดเลยว่านักเรียนระดับกึ่งแปลงจิตลำดับที่สองของสรวงสวรรค์จะได้แค่เจ็ดคะแนน…
พวกมันรู้สึกขึ้นมาทันทีว่าครั้งนี้เอาอยู่แล้ว!
ส่วนหงโต้วนั้นยิ้มพราย “อย่างมากอันหลินคนนี้ก็แค่สูสี่คู่คี่กับข้า การประเมินครั้งนี้ไม่เจ็ดคะแนน ก็คงหกคะแนน”
นักเรียนหลายหมื่นคนในจัตุรัสก็รู้สึกเช่นเดียวกันว่าครั้งนี้เอาอยู่แน่แล้ว
“สิบบวกเจ็ดได้แค่สิบสอง คะแนนรวมแค่ยี่สิบเก้าคะแนน…”
“ไม่ถึงสามสิบคะแนนด้วยซ้ำ น่าขายหน้าจริงๆ”
“ได้ที่หนึ่งก็พอแล้ว ทำดีเกินไป อีกสามกลุ่มที่เหลือจะไม่เล่นกับเราแล้ว”
“มีเหตุผล ครั้งนี้เทพอันทำให้น่าเกลียดหน่อยจะดีที่สุด เอาแค่สิบคะแนนก็พอแล้ว เพิ่มความน่าชมของการประลอง…”
…
ถึงตาอันหลินออกโรงแล้ว
เสียงโห่ร้องดังสะเทือนเลือนลั่นในพริบตา มันเป็นการต้อนรับที่ผู้เข้าแข่งขันคนก่อนๆ ไม่เคยได้รับเลยสักคนเดียว
หงโต้ว
