“ปากดี! ข้าจะดูสิว่าเจ้าจะอวดเก่งได้สักกี่น้ำ!”
มนุษย์หินคำรามลั่น พุ่งไปหาอันหลินพร้อมกับพลังมหาศาล
มันเป็นคนโมโหร้ายจนลือเลื่องไปทั่วหอสร้างโลก ตอนนี้มีคนอาจหาญยั่วโมโหมันแบบนี้ มันจะให้อีกฝ่ายได้รู้ว่าความทรมานคืออะไรให้จงได้
หลิวเชียนฮ่วนลอยอยู่บนเวหาแล้วเช่นกัน เมื่อเห็นมนุษย์หินแล้วนัยน์ตาก็ลุกวาว “โอ้โฮ! เทพคอสเพลย์คืนร่างเหรอ! มัลไฟต์ นั่นเจ้าหรือ!”
นางควบคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว อยากโจมตีมนุษย์หินแบบคอมโบสักชุด แต่ก็เกรงว่าจะรบกวนการโชว์ความเท่ของอันหลิน จึงสะกดกลั้นความหุนหันพลันแล่นไว้
แม้มนุษย์หินตนนี้จะมุทะลุโมโหง่าย ทำการใดไม่คิดหน้าคิดหลัง แต่กลับมีระดับพลังยุทธ์หล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นปลายอย่างแท้จริง ยามนี้เมื่อกระโจนเข้ามา ก็สร้างแรงกดดันให้อันหลินอย่างใหญ่หลวงเหมือนกัน
อันหลินไม่กล้าประมาท จึงใช้วิชาญาณทิพย์กับจิตวิญญาณแห่งสายลมตั้งแต่เริ่มต้นทันที
หมัดศิลาของมนุษย์หินพุ่งทะลุอากาศมาพร้อมกับอานุภาพอันแข็งกร้าว
สองเท้าของอันหลินถูกสายลมห้อมล้อม เมื่อย่ำผิวดินเบาๆ ร่างก็เคลื่อนย้ายอย่างฉับไว ทำให้หมัดศิลาเฉียดผ่านไหล่ไป
และในชั่ววินาทีนั้นเอง กระแสลมสีขาวก็ห่อหุ้มกระบี่พิชิตมาร ฟันกระบี่ว่องไวดุจสายฟ้าฟาด ประหนึ่งจันทร์เสี้ยวสีขาว เฉือนแขนของมนุษย์หินกะทันหัน
ครืน!แขนศิลาที่แลดูทนทานยากจะทำลายกับกระบี่พิชิตมารชนกัน พลังงานกลายเป็นริ้วคลื่นแผ่กระจายไปทั่ว ทำให้นักเรียนที่ล้
