พลังเซียนของอันหลินคิดค้นสำเร็จแล้ว เขาตั้งชื่อมันว่าหมัดปรมาณูอัสนี!
พลังเซียนชนิดนี้มีอานุภาพยิ่งใหญ่ แต่ผลข้างเคียงก็ชัดเจนมากเช่นกัน
หากพลาดท่า ตนก็อาจจะเสียชีวิตได้
ดูสิ เพราะอานิสงฆ์จากหมัดปรมาณูอัสนี เขานอนแอ้งแม้งอยู่บนเตียงมาครึ่งเดือนเต็มแล้ว อืม…หากไม่มีวิชาพฤษธาตุอมตะ สิ่งที่เขาได้นอนแผ่ในตอนนี้ คงจะเป็นเตียงที่เต็มไปด้วยดอกไม้แล้ว
เมฆรูปเห็ดในตอนนั้นมีอานุภาพรุนแรงเป็นล้นพ้น สร้างความทรงจำให้เหล่านักเรียนอย่างลึกซึ้งยิ่งนัก พวกเขาต่างก็เคารพนับถือสหายอันหลิน ผู้ที่เสี่ยงชีวิตคิดค้นพลังเซียนอย่างสูงสุด
พลังเซียนที่อันหลินคิดค้นเอง ก็ถูกบันทึกลงในคู่มือด้านลบที่เซียนพสุธาชางชิงใช้ประกอบการเรียนการสอน ลือกระฉ่อนไปทั่วรั้วสำนักของสรวงสวรรค์
วีรกรรมอันโชติช่วงเหล่านี้ อันหลินล้วนได้รู้จากปากของสวีเสี่ยวหลาน
เพราะยามนั้นสวีเสี่ยวหลานอยู่ไม่ไกลเลยพลอยโดนคลื่นลูกหลงของหมัดปรมาณูอัสนี ได้รับบาดเจ็บโดยไม่รู้อีโหน่อีเหน่ด้วยเช่นกัน
หลังจากนั้น นางจึงใช้กล้องถ่ายรูปบันทึกภาพของอันหลินที่ดำเกรียมทั้งตัวด้วยความคับแค้นใจ แถมยังพิมพ์ออกมาวางไว้บนหัวเตียงของอันหลิน ให้เขาได้เชยชม เจตนาของนางไม่พูดก็รู้
พออันหลินฟื้นขึ้นมา ทุกครั้งที่เห็นรูปถ่ายใบนั้น เห็นคนดำที่เปลี่ยนไปจนจำไม่ได้ข้างในนั้น ก็จมอยู่ในภวังค์ความคิด
เขามักจะคิดว่าหากเพียงปล่อยหมัดออกไปเร็วกว่านี้น้อย น่าจะไม่โดนลูกหลง แ
