า ตอนที่เพิ่งเข้าเรียนมีระดับแค่กายแห่งมรรคขั้นศูนย์”
เหยาซิ่วได้ฟังก็ชะงัก ดวงตาโตสดใสกะพริบปริบๆ
“ภายในระยะเวลาสั้นๆ แค่หนึ่งปี เจ้าเดาสิว่าตอนนี้ระดับพลังยุทธ์ของเขาคืออะไร” เหยาหมิงซีถาม
ใบหน้างดงามของเหยาซิ่วตื่นจากภวังค์ความตกใจ เริ่มคาดเดาจากระดับสุดยอดที่สุดที่คิดไว้ในใจ “กายแห่งมรรคขั้นสิบหรือ”
เหยาหมิงซีส่ายหน้า “ระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณต่างหาก!”
“หล่อ…หล่อเลี้ยงวิญญาณหรือ” เหยาซิ่วนิ่งเฉยไม่ได้แล้ว หน้าอกน้อยๆ กระเพื่อมอย่างรุนแรง
เวลาแค่เพียงหนึ่งปี ก็เลื่อนจากกายแห่งมรรคขั้นศูนย์เป็นหล่อเลี้ยงวิญญาณแล้วหรือ
เมื่อเทียบกันแล้ว…นางที่ทึกทักว่าตนเป็นอัจฉริยะกระบี่แห่งแคว้นหลิงเจี้ยน ตลอดสิบแปดปีนี้ใช้ชีวิตสูญเปล่าแล้วหรือ!
“แต่นี่เป็นเพียงหนึ่งในวีรกรรมของเขาเท่านั้น…เจ้ารู้ไหมในศึกแห่งอิสรภาพ ทั้งๆ ที่มีระดับเพียงกายแห่งมรรค แต่กลับเอาชนะหวังเสวียนจ้านผู้เป็นที่หนึ่งของอันดับเซียนในตอนนั้นด้วยนิ้วเดียว!” เหยาหมิงซีพูดต่อ
“เอาชนะหวังเสวียนจ้านด้วยนิ้วเดียวหรือ” เหยาซิ่วพึมพำ ใบหน้ามีแต่ความไม่เชื่อ
“ไม่เพียงเท่านี้ ตอนที่เขาลงไปทำภารกิจยังแดนมนุษย์ จู่ๆ ราชินีอ้านเย่แห่งเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดก็มาปรากฏตัว แต่กลับถูกเขาสังหารภายในหนึ่งกระบี่!” เหยาหมิงซียิ่งพูดก็ยิ่งเหิมฮึก
“ผู้ที่ถูกเรียกขานว่าราชินีในเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดได้นั้น ล้วนเป็นยอดฝีมือระดับหวนสู่ความว่างเปล่า…คุณพระ!”
