ั้มได้ยินคำสั่ง เนื้อตัวก็เริ่มสั่นเทา บทเพลงถูกปล่อยออกมา
จากนั้น จักรกลและข้อต่อแต่ละส่วนของร่างกายมัน ก็เริ่มเคลื่อนไหวไปตามเสียงดนตรี
นี่เป็นการเต้นป๊อปปิ้งที่เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ ท่วงท่าทั้งเท่และคูล เต็มไปด้วยความรู้สึกทื่อของจักรกล
อันหลินใจเต้นระรัว สมบูรณ์แบบ…สมบูรณ์แบบเหลือเกิน!
แม้แต่ศาสตราจารย์หยางและซูเฉี่ยนอวิ๋นเองก็จ้องการเต้นของกันดั้มไม่วางตา รู้สึกทั้งแปลกใหม่และตกตะลึง
เมื่อเต้นเสร็จแล้ว อันหลินกอดกันดั้มที่มีเนื้อสัมผัสของโลหะไว้แน่น พูดอย่างตื้นตันใจว่า “ต่อไปชื่อของเจ้าก็คือต๋าอี!”
หุ่นจักรกลพยักหน้าราวกับเข้าใจ แต่ศาสตราจารย์หยางกลับอึดอัดอยู่อีกทาง
มอบผลงานศิลปะที่สมบูรณ์แบบปานนี้ให้ ตั้งชื่อลวกๆ เช่นนี้ เขาช่างปวดใจเสียเหลือเกิน!
ศาสตราจารย์หยางยื่นแหล่งพลังงานอีกชิ้นให้กับอันหลิน
อันหลินติดตั้งแหล่งพลังงานให้กับหุ่นยนต์อีกตัวอย่างตื่นเต้น หุ่นยนต์ตัวนั้นก็ถูกปลุกให้ตื่นแล้วเช่นกัน
“ตั้งแต่วันนี้ไป เจ้าก็คือต้าเอ้อร์!” เขาตั้งชื่อที่ทำให้ศาสตราจารย์หยางทนฟังไม่ได้อีกแล้ว
“หยามกัน หยามกันเกินไปแล้ว!” ศาสตราจารย์หยางเจ็บใจยิ่งนัก
ชื่อที่อันหลินตั้ง ก็เหมือนโมนาลิซาที่ดาวินชีวาดอย่างยากเย็น กลับตั้งชื่อภาพวาดว่าสาวดอกไม้อย่างนั้น นี่มันเป็นการลบหลู่ผลงานศิลปะกันชัดๆ!
ทว่าอันหลินกลับไม่รู้ตัวเลยสักนิด เขาเก็บต๋าอีกับต๋าเอ้อร์ใส่แหวนมิติอย่างพออกพอใจ แสดงความขอ
