ซึ้งใจ “สหายเจียงช่างเป็นคนดีจริงๆ!”
เหล่าลูกศิษย์ในลานประลองยุทธ์ก็เข้าใจทันทีว่า แท้จริงแล้วทุกอย่างล้วนเป็นความผิดของผลึกหิน ทำให้เจียงหย่าหนานไม่กล้าทุ่มสุดตัว แต่แม้จะเป็นเช่นนี้ เขาก็ตัดสินว่าตัวเองกับอันหลินเสมอกันอยู่ดี
สมกับเป็นเซียนกระบี่อัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งแคว้นจื่อซิง ช่างเป็นคนที่ยึดมั่นในคุณธรรมจริงๆ!
ด้วยเหตุนี้ เจียงหย่าหนานจึงได้รับสายตาชื่นชมจากทุกคนอีกครั้ง
เขายื่นมือไพล่หลังท่ามกลางฝูงชน ใบหน้ามีรอยยิ้มละมุนดั่งอาบสายลมวสันต์ประดับอยู่
ไม่รู้ว่าลมโชยมาจากแห่งหนใด พัดผมยาวขาวดุจหิมะของเขาให้ปลิวไสว สง่าผ่าเผย โดดเด่น
การประชันจิตแห่งกระบี่ครั้งนี้ สุดท้ายกลายเป็นคำชื่นชมกระฉ่อนไปทั่วแคว้นจื่อซิง ‘อันหลิน เซียนกระบี่รุ่นใหม่ถือกำเนิด เจียงหย่าหนาน เซียนกระบี่อันดับหนึ่งถ่ายทอดวิชา ทั้งมรรควิถีและเพลงกระบี่!’
อันหลินจึงถูกเจียงหย่าหนานเชิญลงไปด้วยประการละฉะนี้
แม้เจียงหย่าหนานจะเจ็บปวดใจ แต่การถ่ายทอดวิชาต้องดำเนินต่อไป จึงบรรยายเรื่องการขัดเกลาจิตแห่งกระบี่และทักษะการใช้บนเวทีต่อไป
ให้ชี้แนะอันหลินที่นี่หรือ หากอันหลินเป็นนักพรตหล่อเลี้ยงวิญญาณทั่วไป เขาอาจจะทำ แต่ตอนนี้ เขาไม่มีหน้าทำเรื่องแบบนี้แล้วจริงๆ
อันหลินกลับมาหาซูเฉี่ยนอวิ๋น ถอนหายใจเบาๆ
ในการเป็นคนเดินถนนครั้งนี้ช่างผันผวนเหลือเกิน เล่นสนุกเกินไป ทำผลึกหินประชันความคิดพัง คิดว่าต้องชดใช้ด้วยหินวิญญาณ
