กว่ากรรมพันธุ์เสียอีก ไป๋เซียนพาต้าไป๋เที่ยวซ่องนางโลมงั้นเหรอ!
อันหลินไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรดีแล้ว ที่ต้าไป๋กลายเป็นแบบนี้ มีสาเหตุมาจากพ่อของมันทั้งนั้น
อืม…ลูกไม่รักดี บิดามีความผิด!
อย่างไรเสียต่อไปหากต้าไป๋พาภรรยาสาวสวยกลับไป ปล่อยให้เรื่องปวดหัวเป็นหน้าที่ของไป๋เซียนแล้วกัน
ปัญหานี้ อันหลินไม่รับรู้!
เมื่อคิดได้ดังนั้น หัวใจของอันหลินก็นับว่าโล่งแล้ว อย่างไรเสียก็ไม่ใช่เรื่องของเรา ต้าไป๋ชอบผู้หญิงก็ชอบไปเถอะ หญิงงามที่มีทรวดทรงองค์เอวไม่ว่าจะมองอย่างไรก็สวยกว่าหมาตัวเมีย!
อันหลินโล่งอกแล้ว
เสียงร้องขับขานของหลานเยว่เคล้าคลอ เขา ต้าไป๋ หญิงงามตู้โตวสีแดงและหญิงชุดเขียวก็กินดื่มอย่างสบายอุรา มีความสุขเหลือเกิน!
ณ ขุนเขาแห่งหนึ่งของสำนักเซียนหมื่นชีวิต
เจ้าอัปลักษณ์นั่งอยู่หน้าเรือนหลังหนึ่ง รอคอยการกลับมาของอันหลินและต้าไป๋
อันหลินบอกว่าไปเดี๋ยวเดียวก็กลับ หลังจากนี้จะไปท่องวังชิงมู่ด้วยกัน เจ้าอัปลักษณ์จึงแต่งองค์ทรงเครื่องพร้อมออกเดินทางแล้ว
เที่ยงวันมาถึงแล้ว อันหลินก็ยังไม่กลับมา
เจ้าอัปลักษณ์ยังคงรอ
ตอนบ่ายผ่านไปอย่างไม่รู้ตัว ก็ยังไม่เห็นการกลับมาของอันหลิน
หรือเกิดอุบัติเหตุกับพี่อันตอนที่ไปจับต้าไป๋
เจ้าอัปลักษณ์กระวนกระวาย แต่ยังคงรออยู่หน้าประตูดังเดิม
ดวงอาทิตย์ค่อยๆ คล้อยต่ำลง จันทราและดวงดาราปรากฏให้เห็นกลางท้องฟ้ายามราตรี
โครม!
จู่ๆ ผิวดินก็สั่นสะเทือนอย่างแรง ทำเ
