้นไม่มีทางโกหกเป็นแน่ ลูกพ่อ นี่พ่อเอง!”
“ข้าต่างหากที่เป็นพ่อเจ้า!” ปิงฝูตวาดลั่น กระบี่ดาวหมาป่าสาดลำแสงสีม่วง ก่อตัวเป็นหมาป่านับพัน กระโจนใส่เฉินหวังฮ่าวด้วยพลังมหาศาล
หอสยบปีศาจระเบิดแสงสีทองสว่างเจิดจ้า บดขยี้หมาป่านับพันตัวจนสิ้นซาก
เฉินหวังฮ่าวพุ่งไปหาปิงฝู กรีดฝ่ามือของตน เมื่อเลือดสาดกระจาย อักขระวิเศษมากเหลือคณานับไหลเวียนรอบฝ่ามือ “ความทรงจำถูกผนึกหรือ เช่นนั้นก็ให้เลือดของข้า ปลุกความทรงจำของเจ้าให้ตื่น!”
“อยากตายหรือ!” ยื่นกระบี่ดาวหมาป่าของปิงฝูไปแทงเฉินหวังฮ่าว
ใครจะรู้ว่าเฉินหวังฮ่าวไม่หลบไม่หลีก กระบี่ทะลวงร่างของเฉินหวังฮ่าว ฝ่ามือที่เปื้อนเลือดของตนก็กระแทกหน้าผากของปิงฝูในเวลาเดียวกัน
ตูม!
คลื่นพลังที่น่ากลัวกระจายไปรอบทิศทาง
ปิงฝูเบิกตากว้าง สมองถูกพลังลึกลับที่เชื่อมต่อกับสายเลือดโจมตี ความทรงจำมากมายเริ่มปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน ราวกับหัวจะระเบิดแล้ว
“อ๊าก…” ปิงฝูทรุดตัวคุกเข่า แผดร้องเสียงดังลั่น
ในตอนนั้นเอง มังกรน้ำแข็งมืดฟ้ามัวดินก็เริ่มพุ่งไปหาเฉินหวังฮ่าว
“บังอาจ กล้าทำร้ายปิงฝู ตายเสียเถอะ!”
เมิ่งจือสวมมงกุฎหงส์ ดวงหน้างามล่มเมืองเต็มไปด้วยความโกรธ
ความน่ายำเกรงที่ฉายในดวงตาสีทองของนาง แผ่คลุมทั่วผืนนภา ทำให้ทุกสรรพสิ่งยอมศิโรราบ
บัดนี้ นางก็คือจักรพรรดินีผู้ยิ่งใหญ่เหนือทุกสิ่งในปฐพี
หอสยบปีศาจสร้างม่านแสงครอบคลุมหมื่นจั้ง ขัดขวางการโจมตีของมังกรน้ำแข็ง
