“ระวัง!”
อันหลินตะโกนลั่น แหวนมิติบนมือกะพริบ ก้อนอิฐสีดำลอยไปหาทังซือหยวน
ตูม!
ลูกไฟสีน้ำเงินระเบิด พลังงานอุณหภูมิสูงแผ่กระจายไปทั่วทุกทิศ หลอมผืนดินในรัศมีสามจั้งให้ละลาย กลายเป็นหลุมดำสนิท
คลื่นพลังร้อนระอุทำให้ทังซือหยวนเบิกตากว้าง เปลวไฟแยกออกจากตัวนางเป็นสองทาง ความรู้สึกของการประจันหน้ากับความตายช่างรุนแรงเหลือเกิน
นางหันหลังช้าๆ เห็นอิฐสีดำก้อนมหึมาบังอยู่ข้างหลัง กำบังเปลวไฟอันน่ากลัวไว้
อันหลินช่วยนางเป็นครั้งที่สองแล้ว นางกัดฟันแน่น ถอยหลังอย่างรวดเร็ว
ไม่ว่าอย่างไร นางจะเป็นภาระให้อันหลินอีกครั้งไม่ได้
อันหลินจ้องเบื้องหน้าด้วยความเคร่งขรึม ตรงนั้นมีหญิงผมงามรูปโฉมงามสะคราญกำลังเยื้องย่างมา รอบตัวนางเต็มไปด้วยทะเลเพลิงสีน้ำเงิน มือถือไข่มุกวิญญาณสีขาวที่เย็นเยียบน่าครั่นคร้าม
“นี่เป็นศัตรูระดับแปลงจิต ข้าจะถ่วงเวลานางเอง เจ้ารีบหาโอกาสหนีไปเสีย!” อันหลินบอกทังซือหยวนอย่างร้อนรน
ถูกยอดฝีมือระดับแปลงจิตหมายหัว เขาไม่มีวิธีอื่น นอกจากใช้พลังปราณอนธการอีกครั้ง เช่นนี้จึงจะเอาตัวรอดได้
ทังซือหยวนได้ฟังก็นัยน์ตาแดงก่ำ คิดว่าอันหลินจะเสี่ยงชีวิตเพื่อนาง กัดริมฝีปากแน่น ค้านหัวชนฝาทันทีว่า “ไม่ ข้าไม่ไป จะตายก็ตายด้วยกัน!”
อันหลิน “…”
ตายด้วยกันอะไร ความคิดของผู้หญิงคนนั้นเตลิดไปถึงไหนอีกแล้ว…
เขาเผลอตวาดออกไปอีกครั้งว่า “ใครจะไปพร้อมเจ้า ข้าหมายความว่าให้เจ้ารีบหนีไป ข้าค่อยห
