าโอกาสหนีต่างหากเล่า!”
“เอ่อ” ดวงตาสุกใสของทังซือหยวนกะพริบปริบๆ
ขณะที่กำลังพูดอยู่นั้น ลูกไฟสีน้ำเงินก็พัดหวีดหวิวมา โอบล้อมพวกเขาไว้ ปิดกั้นหนทางหนีของทั้งคู่
สวย…คราวนี้แม้แต่การหลบหนีก็มีปัญหาแล้ว
อันหลินแค่นยิ้ม ขณะที่กำลังจะใช้พลังปราณอนธการนั้น
ก็มีเสียงตะโกนคุ้นเคยดังมาจากท้องฟ้า
“ร้อยกระบี่ท่องเวหา!”
ชายชุดขาวถือกระบี่หนักไร้คม ระเบิดอานุภาพยิ่งใหญ่มหาศาล ภาพของมัจฉาคู่หยินหยางก็ปรากฏขึ้นด้านหลัง พลังธาตุแท้แห่งสรรพสิ่งผสานเป็นหนึ่งกับฟ้าดิน
กระบี่บินสีขาวร่วมร้อยเล่มปราดเปรียวยิ่งนัก ผุดขึ้นด้านหลังเขาอย่างเนืองแน่น จากนั้นก็พุ่งไปหาสาวหิมะบนพสุธาพร้อมกับคมกระบี่ที่ไร้เทียมทาน
เปลวไฟสีน้ำเงินภายในขอบเขตของสาวหิมะรับรู้ได้ถึงภัยคุกคามอันน่ากลัว จึงรีบเปลี่ยนเป้าหมาย มุ่งหน้าไปหากระบี่บินร้อยเล่มที่พุ่งเข้ามาในทันใด
การปะทะของพลังงานอันน่าคร้ามเกรงไม่เกิดขึ้น กระบี่บินถูกเปลวไฟแผดเผาจนบิดเบี้ยวเล็กน้อย แต่พลังทะลวงกลับแข็งแรงอย่างยิ่ง ทลายการโจมตีของเปลวไฟไปฟันร่างของสาวหิมะ
“เป็นไปได้อย่างไร” สาวหิมะแสดงอาการตื่นตระหนกออกมาเป็นครั้งแรก นี่เป็นบทพูดประโยคแรกหลังนางออกโรง เพิ่งพูดจบก็ถูกแสงกระบี่อันล้นหลามปกคลุม
แทบจะเพียงอึดใจเดียว กระบี่บินร้อยเล่มก็ทิ่มแทงร่างของสาวหิมะนางนี้อย่างไม่ปรานี
สังหารทันทีในกระบวนท่าเดียว
อันหลินจ้องชายบนท้องฟ้าอึ้งๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
