นภาลัย ยอดเขาอันดับหนึ่งแห่งสำนัก ร่างของชายงามสง่าสวมชุดขาวคนหนึ่งเลือนหายไป จากนั้นก็กลายเป็นกระบี่ยักษ์สีขาว ส่งเสียงแผดร้องดุจมังกรคำรามเก้าสวรรค์
บนยอดเขาแสงสวรรค์ หญิงชราที่มีลักษณะลุ่มลึกนางหนึ่งทอดมองบัลลังก์เย็นเยียบกลางอากาศ เอ่ยเสียงเนิบนาบว่า “สังฆราชินีเทพหิมะ ไม่คิดเลยว่าจนบัดนี้เจ้าจะยังลอบเฝ้ามองหอน้ำแข็งสยบปีศาจอยู่ ไม่เห็นหัวสำนักเซียนหมื่นชีวิตของเรางั้นหรือ”
หญิงผมเงินบนบัลลังก์น้ำแข็งลืมตาขึ้น
ดวงตาของนางเป็นสีทองบริสุทธิ์ ความน่าเกรงขามเริ่มแผ่ปกคลุมไปทั่วผืนแผ่นดิน ทำให้สรรพสิ่งก้มหัวศิโรราบ
เสียงเรียบดังขึ้น “เจ้าสำนักเซวียนหยวนหลุนถูกจักรพรรดินีควบคุมตัว ผู้อาวุโสเทียนอู่จวินอยู่ในช่วงสุดท้ายของการจำศีล ต่อให้หอสยบปีศาจถูกช่วงชิง เขาก็ไม่มีทางออกมาได้ ฉะนั้น…สำนักเซียนหมื่นชีวิตของพวกเจ้าไม่มีผู้มีฝีมือแล้ว!”
“สามหาว!” มีเสียงตวาดของชายคนหนึ่งแว่วมา
จากนั้นลำแสงสีขาวพาดผ่านฟากฟ้า พุ่งไปฟันมังกรน้ำแข็งทั้งเก้าพร้อมกับอานุภาพอันไร้เทียมทาน
ตูม!
ชั่วขณะที่ลำแสงสาดซัด ผืนฟ้าก็กลายเป็นสีขาวโพลน ให้แสงสว่างแก่ยามพลบค่ำ
เจ้าแห่งยอดเขานภาลัยลงมือแล้ว!
เสียงคำรามของมังกรดังก้องท้องฟ้า ใบมีดน้ำแข็งมากเหลือคณานับ พายุม้วนตัวไปทั่วฟ้าดิน
แม้แต่หิมะเต็มผืนนภาที่ลอยล่องกลางเวหา ก็กลายเป็นใบมีดคมที่อันตรายอย่างยิ่ง เริ่มพุ่งไปจู่โจมเหล่าลูกศิษย์แห่งยอดเขาแสงสวรรค์
ทั่วทุก
