หนแห่งเย็นเยือกไร้ชีวิตชีวา!
หญิงผมเงินยาวสลวยคนแล้วคนเล่ากระโดดลงมาจากเบื้องบน พวกนางงดงามหยาดเยิ้ม ท่วงท่าอรชรอ้อนแอ้น แต่ละนางล้วนมีพลังระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณและระดับแปลงจิต
อันหลินเห็นว่าสงครามปะทุแล้ว จึงตั้งใจว่าจะขี่ก้อนอิฐสีดำหนีออกจากยอดเขาแสงสวรรค์โดยไม่ลังเล!
ศึกระดับนี้ ไม่ว่าจะเป็นหญิงผมเงินไม่ทราบชื่อคนไหน ก็อาจจะฆ่าเขาได้ทั้งนั้น
ขณะที่เขากำลังจะกระโดดขึ้นก้อนอิฐ ก็เห็นชายผมเงินที่พบเจอก่อนหน้านี้ กำลังไต่ขึ้นไปตามทางเขาอย่างเชื่องช้า
เห็นแก่ที่ชายคนนี้เคยมอบดอกไม้ให้เขา จึงเอ่ยปากทันควันว่า “สหาย สงครามข้างบนน่ากลัวเหลือเกิน เจ้าจะไปทำไมอีก”
หากจะเข้าร่วมสงครามจริง ต้องขี่กระบี่ขึ้นไปเป็นแน่ ถ้าแม้แต่กระบี่ยังขี่ไม่เป็น จะไปร่วมรบทำบ้าอะไร ไปถึงที่นั่น แม้แต่หิมะกลางอากาศก็ฆ่าเขาได้
ชายหนุ่มผมเงินเห็นอันหลิน จึงยิ้มบางๆ “ไม่เป็นไร ข้าแค่ขึ้นไประเบิดพลีชีพ ทำหน้าที่ระเบิดหอสยบปีศาจของสำนักเซียนหมื่นชีวิตเท่านั้น”
อันหลินอ้าปากหวอ ใบหน้าตื่นตะลึง
การคาดเดาที่น่ากลัวอย่างยิ่งผุดขึ้นในใจเขา ไม่…มันไม่ใช่การคาดเดาแล้ว เพราะดูท่าทางแล้วไม่เหมือนว่าชายผมเงินกำลังล้อเล่น!
“อะแฮ่ม…ถ้างั้นพี่ชาย เจ้าไปทำธุระของเจ้าเถอะ ข้าขอตัวก่อนล่ะ…” มุมปากของอันหลินกระตุก พูดอย่างลุกลี้ลุกลน
ขณะที่เขากำลังขี่ก้อนอิฐลอยขึ้นนั้น เสียงของชายผมเงินก็ดังขึ้นข้างหลังอีกครั้ง “เดี๋ยว”
อันหลินสะดุ
